‘Leonora in het ochtendlicht’ door Michaela Carter

Leonora Carrington is de dochter van een rijke Engelse industrieel, CEO van Imperial Chemicals. Hij is een dominante man die zijn dochter het liefst in de Engelse adel ziet trouwen. Leonora echter is onconventioneel en artistiek aangelegd. Om haar te plezieren stuurt de vader zijn 19-jarige dochter naar een Londense kunstacademie, maar hij houdt haar wel scherp in de gaten.

Nadat Leonora de kunstenaar Max Ernst in 1937 tijdens een dinertje ontmoet, breekt zij met haar familie en gaat haar eigen weg.
Max Ernst die twee keer zo oud in als Leonora, is een gevierd Duits kunstenaar. Hij behoort tot de school van de surrealisten. Leonora en hij worden verliefd en zij raakt onder de indruk van zijn werk. Max en zij vertrekken naar Parijs waar zij zich in het turbulente leven storten van de surrealistische kunstenaars. Zij maakt kennis met Salvador Dali, Man Ray, Paul Éluard, Andre Breton en vele anderen. Leonora slaagt erin een aantal van haar werken te exposeren samen met werken van onder ander Dali.
Max is nog steeds getrouwd en dat maakt hun optreden in het openbaar lastig.

De Tweede Wereldoorlog kondigt zich aan en ondanks de goede raad om te vertrekken, weigeren Max en Eleonora uit Frankrijk te vluchten. Wel verhuizen zij naar Saint-Martin-d’Ardèche waar zij niet alleen werken maar ook een idyllisch leven leiden. Hier schildert Max ‘Leonora in the Morning Light’. Het is duidelijk dat de titel van het boek hiernaar verwijst. Nog voor de oorlog uitbreekt wordt Max door de Fransen gearresteerd, maar hij weet te ontsnappen. Als hij voor de tweede keer wordt gearresteerd en Leonora alleen op de boerderij achter blijft, raakt zij psychotisch. Vage vrienden komen langs en halen haar over te vluchten naar Spanje. Zij is dan niet alleen op de vlucht voor de Nazi’s maar ook voor de medewerkers van haar vader die haar opsporen en ervoor zorgen dat zij opgenomen wordt in een psychiatrische inrichting in Santander. Max komt ook weer vrij en vlucht eveneens naar Spanje, zoals hij met Leonora had afgesproken. Hierbij wordt hij geholpen door Peggy Guggenheim, een steenrijke kunstverzamelaar, erfgename van Benjamin Guggenheim, die zijn fortuin had vergaard in de mijnindustrie en tragisch was omgekomen bij het zinken van de Titanic.

Leonora weet te ontsnappen uit de inrichting met behulp van een vriend van Picasso, Renato Leduc. Hier wordt het verhaal wat verwarrend. Het wordt niet duidelijk waarom zij zich dan afkeert van Max Ernst. Toch ontmoeten zij elkaar weer in Portugal, waarna zij beiden vluchten naar Amerika. Max gaat per vliegtuig met Peggy met wie hij nu een relatie heeft en later zou trouwen. Leonora heeft een visum gekregen door te trouwen met de Mexicaan Renato Leduc. Zij vertrekken per schip.

In New York aangekomen ontmoeten Leonora en Max elkaar nog een aantal keren, maar hun liefde is voorbij. Het wordt niet duidelijk hoe het met Leonora’s psychische problemen afloopt. Zij verhuist met haar man naar Mexico, waar zij een gevierd kunstenares wordt.

Leonora in het ochtendlicht is de debuutroman van Michaela Carter. De Amerikaanse woont in Arizona waar ze eigenaar is van een onafhankelijke boekwinkel. Haar roman nodigt uit om je te verdiepen in de surrealisten en hun kunst. Ik heb veel opgezocht over de levens van de vele personages in het boek en hun werken. Het leest fijn en volgt, zover ik kan nagaan, de levensloop van Leonora Carrington en Max Ernst op de voet. Ik heb er van genoten.

Uitgeverij      Orlando, 2022
Pagina’s        398
Vertaald         uit het Engels door Daniëlle Stensen (Leonora in the Morning Light)
ISBN              978 9083 206 714

Recensie door Emilie Jonxis, september 2023