Nieuwsbrieven

December nieuwsbrief

Beste leensters, leners en andere belangstellenden,

Afgelopen tijd is historica Marjet Douze verder gegaan met haar onderzoek naar de geschiedenis van onze Vrouwenbibliotheek. Ze heeft geprobeerd zo veel mogelijk te achterhalen, maar bij gebrek aan bewaarde archieven was dat een hele toer. Daardoor was ze aangewezen op archieven van organisaties die samenwerkten met de Vrouwenbibliotheek, en op interviews met vrouwen die er in de loop van de tijd hebben gewerkt.
In het kader van Utrecht 900 jaar verscheen in augustus jl. deel 1, Hoe het begon…. Deze maand volgden deel 2, Van Twijnstraat tot Wittevrouwenkade 1984-1995, en deel 3, Van MEC via IDEA naar de Gansstraat: 1995 – 2009. Ook schreef Marjet een verantwoording, waarin ze uitlegt dat ze het dossier met alles wat ze gevonden heeft, een bronnenlijst en de samenvattingen die ze heeft gemaakt, zal aanbieden aan kennisinstituut Atria. Misschien dat er nog een enthousiaste student of onderzoeker komt die verder kan met het materiaal.
Van ons uit heel veel dank aan Marjet voor al haar degelijke zoek- en schrijfwerk. Het is erg leuk dat we een mooi beeld hebben gekregen vanaf het ontstaan van de Vrouwenbibliotheek tot nu.

https://vrouwenbibliotheek.nl/2022/11/11/van-mec-via-idea-naar-de-gansstraat-1995-2009/
https://vrouwenbibliotheek.nl/2022/11/17/verantwoording-van-de-geschiedenis-van-de-vrouwenbibliotheek/

*Er is opnieuw belangstelling voor schrijfster Dola de Jong (1911-2003). In 2017 verschenen heruitgaven van De akker is de wereld uit 1947 en De thuiswacht uit 1954. Van beide romans staat er een recensie op onze website. Vorige week verscheen van schrijfster en programmamaker Mirjam van Hengel een biografie: Dola. Over haar schrijverschap en de hele mikmak. Het is een levendige en persoonlijke biografie over ’s lands meest bekende ‘vergeten schrijfster’, een van die vrouwelijke auteurs, wier werk in de jaren 40-50 enthousiast werd onthaald, maar die vervolgens “reddeloos uitgleden over het machismo in de literatuur van na de oorlog”, zoals Mirjam het zelf omschrijft. In de nalatenschap van Tineke en Leo Vroman vond ze veel brieven van Dola. De drie waren stadsgenoten geweest in het naoorlogse New York. Ook las ze een column waarin Dola de Jong had geschreven dat ze een nieuw leven begon en dat de hele vroegere mikmak haar geen laars meer kon schelen. Mirjam van Hengel begon een zoektocht die leidde langs Dola’s vrijzinnige Amsterdamse jaren, de vlucht voor Hitler naar Tanger en haar broze eenzaamheid in de straten van New York. Er kwam een leven tevoorschijn van onverwoestbare energie en intens verdriet: het verhaal van een vrouw die wilde schrijven, met een aantal boeken groot succes had, maar het boek dat ze écht wilde maken kwam nooit af.
Er zijn in kranten en online meerdere leuke artikelen rond deze biografie geschreven.

Naast schrijfster was Dola de Jong ook danseres. Tegen de wil van haar vader in, die dansen gelijk vond staan aan prostitutie, koos ze er toch voor. In de eveneens deze maand opnieuw verschenen roman Dans om het hart uit 1939 beschrijft Dola van binnenuit de wereld van een groep creatieve jonge mensen in de jaren dertig. Dans is de lust van hun leven. Hun worsteling met de heersende opinie en met de normen en waarden is van alle tijden. Ook is er hun strijd om het dagelijks brood, er is afgunst en solidariteit, gezinsplanning of abortus, vrijheid en beklemming. Met de overkoepelend vraag: wat betekent het om een vrouw, zus, dochter, moeder en partner te zijn in de creatieve industrie?

Onlangs uitgebrachte titels
Eerst weer een paar Nederlandse romans
 Dansen op de rivier is het verhaal van twee vrouwen, die elkaar ontmoeten in Peru; twee vrouwen die elkaar nodig hebben om te groeien. Het is ook een verhaal over verbinding tussen twee werelden, tussen hoofd en hart, tussen wetenschap en de wereld van levende energie. Maar ook tussen het verleden, het nu en het verlangen naar een plek om te kunnen blijven. Misschien is die plek niet ergens, maar leidt het pad naar iemand of naar jezelf. Marijke Buursink neemt de lezer als in een film mee naar verschillende plekken in de wereld van nu en die van een ver verleden. Daarmee wordt het een boek dat aanzet om na te denken over je eigen levenspad en over grote thema’s die op meerdere lagen met het verhaal verweven zijn.
– Letselschade is een novelle van Vonne van der Meer. Daarin bijt letselschadeadvocaat Palthe zich vast in zijn laatste zaak: een jonge vrouw, die vanaf haar middel verlamd is geraakt. Om een zo hoog mogelijke schadeclaim bij de Zwitserse fabrikant van haar ski’s te kunnen indienen, moet hij alles over haar te weten komen. Over het leven voor haar dwarslaesie, maar ook over haar toekomst, hoe die eruit had kunnen zien. Zij verzet zich hiertegen, maar waarom doet ze dat? In geconcentreerde scènes volgt Vonne van der Meer de ontwikkeling van een vrouw wier leven muurvast lijkt te zitten, een loodsteile afdaling terug in de tijd.
– Pascale Petralla is een Vlaamse regisseuse en artistiek coach en jarenlang actief in binnen- en buitenland. In 2019 besloot Petralia een punt te zetten achter haar theatercarrière en zich toe te leggen op het schrijven. Haar eerdere roman Ongehoord is heel enthousiast ontvangen. In Ongezien is Sandra Paresi een jonge levenslustige vrouw die met beide voeten in het leven staat. Vol enthousiasme combineert ze haar artistieke carrière met lesgeven in het kunstonderwijs. Alles lijkt goed te verlopen tot ze het mikpunt wordt van een ziekelijke manipulator. Haar stalker weeft een ingenieus web van leugens waardoor Sandra in een emotionele hel terecht komt. Ze kan op weinig begrip rekenen van haar omgeving. Onwetendheid en machogedrag duwen haar de dieperik in.
– Judith Maassen studeerde rechten en literatuurwetenschap en is de impresario van haar broer, cabaretier Theo Maassen. In haar 2e roman Niet van hier wordt aan de rand van het dorp Z het levenloze lichaam van dansmarieke Nannie gevonden. In dezelfde week verhuist een stadsgezin naar een nieuwbouwproject in datzelfde dorp. Rifka Marsman, de 13-jarige dochter van het importgezin, moet haar plek zien te vinden binnen een gemeenschap die in shock verkeert. In de korte tijd tussen carnaval en de kermis trekt Nannies geest haar naar een volwassener gebied, waar ze zonder die lokroep nooit zou zijn gekomen. Deze psychologische roman wordt verteld vanuit de perspectieven van Rifka, einzelgänger Heleen en een naamloze dakdekker, die het geheel van bovenaf beschouwt.

Vertaalde romans
– Het huwelijksportret is een heel enthousiast onthaalde historische roman van Maggie O’Farrell, gebaseerd op het leven van Lucrezia, de 3e dochter van de groothertog Cosimo de Medici van Florence. Ze blijkt geweldig te kunnen tekenen en schilderen en doet dat graag. Als haar oudere zus plotseling overlijdt, moet zij als 15-jarige de plaats innemen als “uitverkorene”, de bruid van de raadselachtige Alfonso II, die binnenkort hertog van Ferrarra zal worden. Hoe gaat ze haar weg vinden aan een verdeeld hof, waar de gebruiken ondoorzichtig zijn en waar haar komst geen onverdeelde vreugde brengt? Al snel wordt duidelijk dat Lucrezia In de ogen van het hof maar één taak heeft: het krijgen van een erfgenaam die de Ferrara-dynastie kan schragen. En tot ze die missie heeft volbracht, is haar toekomst onzeker, hoe nobel haar afkomst ook is.
– Net als Maggie O’Farrell is Claire Keegan Ierse en haar roman Pleegkind is eveneens gebaseerd op een waargebeurde geschiedenis. In Ierland dit keer, waar ongehuwd zwangere meisjes gevangen werden gezet in katholieke instellingen en door de nonnen te werk gesteld. Het verhaal speelt in 1985, in de dagen voor Kerst, als de kolenhandelaar Bill Furlong een bestelling af moet geven in het nabijgelegen klooster en daar een meisje ontdekt dat in het kolenhok zit opgesloten. Ze vraagt hem om hulp. Het is de bevestiging van geruchten die in het dorp rondgaan, maar waarbij iedereen de andere kant op kijkt, want de macht van de katholieke kerk is groot. Gaat Bill hulp bieden of wegkijken? Terwijl zijn vrouw en dochter druk bezig zijn met de voorbereidingen op het kerstfeest, houdt deze vraag hem bezig. ”Een prachtig beschreven proces”.
– Louise Erdrich komt sinds jaar en dag als activiste op voor de rechten van de inheemse Amerikanen en hun heilige gronden. Haar engagement toont zich in haar nieuwe roman Sleutelwoorden. Na jaren gevangenschap komt de indiaans-Amerikaanse Tookie weer vrij. Gedreven door haar in de cel ontdekte liefde voor boeken gaat ze op zoek naar een baan als boekverkoper bij een kleine boekhandel in Minneapolis, waar ze wordt omringd door ontelbare verhalen. Maar wanneer Tookies ‘irritantste favoriete klant’ overlijdt en haar geest in de boekhandel blijft ronddwalen, wordt ze gedwongen de spoken uit het verleden onder ogen te zien. Ondertussen gaat de wereld op slot vanwege de coronapandemie en wordt Minneapolis opgeschrikt door de moord op George Floyd. Gevangen in een verdeeld land vindt Tookie een toevluchtsoord tussen de boeken en probeert ze haar weg te vinden.
– In BOB van de Deense Helle Helle verhuizen Bob en ik, de hoofdpersoon van BOB,  naar een woning boven een tankstation in Kopenhagen. Bob weet niet wat hij wil studeren, maar wel dat hij een baantje moet zien te vinden. In Sømandshotellet gaat hij aan de slag als receptionist en daarnaast springt hij bij waar hij kan. Wat Bob zeker weet, is dat hij een toekomst wil met ’ik’ en zich ook kan voorstellen kinderen met haar te krijgen. Hij klemt haar hand zo stevig vast dat die knak zegt en zoent haar haren. Maar ‘ons’ komt nauwelijks aan de orde, de ik beschrijft alleen Bobs wereld, niet die van haarzelf en amper die van hen samen. Helle Helle is heel goed in het beschrijven van menselijk drama en de absurditeit van het alledaagse, in onderkoelde proza. In nagenoeg al haar werk is het belangrijkste personage een vrouw.
– Stargate, Een kerstvertelling is niet het debuut van de Noorse schrijfster Ingvild H. Rishøi, maar wel haar eerste roman. Ronja is een 10-jarig meisje, haar moeder is overleden. Met haar grote zus Melissa en haar alcoholistische vader woont ze in een volksbuurt in Oslo. Kerstmis staat voor de deur en Ronja wil voor het eerst van haar leven een eigen kerstboom. De zussen moeten zelf voor zorgen voor het geld in zware en ijskoude omstandigheden. Maar er zijn ook drie wijzen, een ster en een magisch bos. “Stargate is een klein meesterwerk vol realistische magie, in de traditie van H.C. Andersen”, zo wordt gezegd.
– De Poolse kunstenares Tamara de Lempicka (1895-1980) groeide op in het destijds zeer mondaine Moskou en Warschau, maar moest tijdens de Russische Revolutie naar Parijs vluchten. De 25-jarige bohemienne voelde zich als een vis in het water tussen de kunstenaars van Montparnasse. Tussen haar cocktailparty’s, bezoeken aan nachtclubs en seksuele avontuurtjes door schilderde ze als een bezetene, op de been gehouden door cocaïne. Om aan het opkomende fascisme te ontsnappen, vestigde ze zich in New York, waar ze haar losbandige en extravagante levensstijl voortzette. Schrijfster Tatiana de Rosnay is sinds haar 15e gefascineerd door het werk van Tamara De Lempicka’s werk en haar leven, en schreef een roman over haar: Tatiana over Tamara. In het voetspoor van Tamara de Lempicka.
– Rode sirenes is een Oekraïense familiegeschiedenis van Victoria Belim. In 2014 keert Victoria terug naar Oekraïne om de verdwijning van haar oudoom in de jaren dertig te onderzoeken. Wat gebeurde er met hem in ‘de bloedlanden’, waarom is er zo weinig bekend over zijn lot en waarom verbiedt haar grootmoeder Valentina haar het verleden te verstoren? In Poltava is de KGB misschien allang verdwenen, maar hun voormalige hoofdkwartier doet de lokale bevolking nog steeds huiveren. Tijdens haar verblijf besluit Victoria de waarheid over het verleden van het land te leren kennen, ook al komt ze daarmee op ramkoers te liggen met haar grootmoeder en de rest van haar familie.

Een drietal oude, vertaalde klassiekers
– Een glas vol zegeningen is een roman van de Engelse schrijfster Barbara Pym (1913-1980) uit 1958. Daarin schetst ze verschillende sociale milieus en confronteert de lezer met de pijnlijke leegte van het leven van haar hoofdpersoon, maar ook biedt ze, als altijd, troost met haar scherpe observaties, milde spot en kleurrijke personages. Wilmet Forsyth is een mooie, elegante vrouw en getrouwd met de aardige, welgestelde Rodney. Dure kleren, reizen, etentjes, Wilmet houdt ervan, maar gelukkig is ze niet. In de hoop iets nuttigs te kunnen doen zoekt ze haar heil bij de kerk, waar ze allerlei excentrieke types ontmoet, en bij Piers Longridge, een bijzondere man die ook in haar geïnteresseerd lijkt. Wat er ondertussen onder haar neus gebeurt, ontgaat haar volkomen, en Wilmet krijgt een paar harde waarheden voorgeschoteld.
– De Engels-Australische Elizabeth von Arnim was ondanks de beperkingen van haar tijd een geëmancipeerde vrouw die uitgesproken ideeën had over het leven en de maatschappij. In 1898 publiceerde zij haar roman Mijn tuin, mijn paradijs, over haar tuin in Duitsland waar ze naartoe was verhuisd met haar nogal overheersende echtgenoot. Het is tevens een aanstekelijk geschreven dagboek waarin ze met passie vertelt over de mislukkingen en successen van haar tuinavontuur, en het leven op het platteland met haar kinderen.
– Alba de Céspedes werd in 1911 in Rome geboren als dochter van een Cubaanse vader en een Italiaanse moeder. Ze werkte als radio- en televisiejournaliste, en schreef proza en poëzie. Ze had veel internationale contacten, o.a. met Simone de Beauvoir en Natalia Ginzburg. Haar roman en tijdsdocument Verboden schrift is uit 1952 en nu opnieuw uitgegeven. Daarin leidt Valeria het bescheiden en onopvallende leven van een vrouw uit de middenklasse. Ze is moeder, echtgenote, kantoorbediende en niemand ziet meer in haar dan dat. Maar wanneer ze in haar schrift begint te schrijven, verandert er geleidelijk iets in Valeria. Ze tast haar innerlijk af, en gaat op zoek naar haar eigen verlangens en angsten. Voor haar dochter heeft ze heimelijk veel bewondering, die is zoveel mondiger en overtuigender dan zijzelf. Hoe zal zij zelf verder gaan?

Ook nog verschenen:
– Fríða Ísberg Markering
– Bethan Roberts Mijn politieman
– Isabelle Sorente De vrouw en de vogel 
– Nadia Wassef Mijn boekhandel in Caïro

Poëzie
– In Sneller langzaam probeert Judith Herzberg net als eerder de dingen om zich heen trefzeker te duiden. Tegelijk richt ze haar blik naar binnen en laat ze stiltes vallen. Haar gedichten roepen spanning op door dat wat niet gezegd wordt, maar voelbaar is. Haar observaties uit het dagelijks leven proberen iets essentieels bloot te leggen van het menselijk verkeer.
 In haar vijfde bundel Ongevraagd advies richt Ester Naomi Perquin haar blik op de waarheid die ons boven het hoofd hangt, de voorstellingen die we ons daarvan maken en de machten waartoe we ons moeten verhouden. Van de engerd in het park tot de dokter die ons slecht nieuws brengt, van het volk dat om een sterke leider vraagt, tot de dichter die iets zinvols probeert aan te vangen met een oorlog. Ester Perquin zoekt naar wat ons in het zadel houdt als zowel het paard als de wankeling onder de eigen verantwoordelijkheid lijken weg te vallen. Ze schrijft heldere, humorvolle en denkende poëzie, en kijkt de wereld in met evenveel scheppingsdrang als empathie.

Verhalen
– Oksana Zaboezjko is een van de belangrijkste publieke intellectuelen van Oekraïne. Haar intieme verhalen in Zusters laten zien hoe het huidige Oekraïne zich aan de erfenis van de dictatoriale Sovjet-Unie probeert te ontworstelen. De hoofdpersonen zijn allemaal vrouwen, die hun eigen daden en gevoelens observeren tegen de achtergrond van de Sovjettijd en de Oranje Revolutie van 2004. Ze vinden kracht, macht, maken fouten en worden gedreven door de tegenstrijdigheden en malheurs van een vol leven. Hun gecompliceerde relaties met lichamelijkheid en schoonheid worden met empathie beschreven als deel van hun zelfbeeld. Op de achtergrond leeft de vraag hoe je de meest ondenkbare realiteit van onze tijd zin kan geven.

Non-fictie
– Rood is ja van cabaretmaakster Sara Kroos is een eerlijk en confronterend verhaal over misbruik en de herhaling hiervan, over een leven met psychische klachten en de weg naar herstel. In haar theaterprogramma’s was zij al open over haar persoonlijke verhaal. Hard, ontroerend en met humor vertelde ze behalve over vrolijke onhandigheid ook over deze zwarte thema’s in haar leven. In een snel tempo maakte ze gewaardeerde programma’s en trad ze in het hele land op voor volle zalen. Totdat haar stressvolle bestaan in combinatie met haar voorgeschiedenis zoveel van haar eiste dat ze vastliep. Ze liet zich opnemen in een psychiatrische kliniek, waar ze seksueel werd misbruikt door de therapeut die haar moest helpen met het verwerken van het misbruik uit haar jeugd. Ze gaf alles om overeind te blijven.
– De Duitse schrijfster en psychotherapeute Helga Schubert reconstrueert in Judasvrouwen. Verraad in het Derde Rijk de verhalen van tien vrouwen die verraad hebben gepleegd en heeft dit omgezet tot literatuur. Tijdens de Tweede Wereldoorlog zijn talloze mensen verraden. Ook vrouwen werkten voor de nazi’s. Hoe kwamen zij tot hun daad? Gefascineerd door dit gruwelijke gegeven werkte Helga Schubert stapels dossiers van rechtbanken door om te doorgronden wat deze vrouwen dreef en hoe de dodelijke relatie tussen verraders en slachtoffers er precies uitzag. Ze herkent een patroon dat zich keer op keer herhaalt, maar geeft nergens een oordeel.

Activiteiten in Utrecht en daarbuiten:
Theater Kikker in Utrecht heeft als een van haar aandachtsgebieden Vrouwenpower. Onder die vermelding in het kikkerkompas vallen in december deze voorstellingen:
– Emma Watson – The play op 1 en 2 december: Caro Derkx en Nora El Koussour kruipen in de huid van actrice en feministe Emma Watson en door haar geïnterviewde schrijfsters als de Amerikaanse feministe Rebecca Solnit. Caro Derkx knipt en plakt uitspraken van haar jeugdidool tot een theatraal en filmisch portret van een steractrice die publiekelijk feministe en literatuurliefhebber probeert te zijn. Het gaat over de kracht van rolmodellen, nieuwe helden en andere mogelijkheden. Hoe authentiek is Watsons activisme? En wie gaat daarover? Stel dat verandering begint doordat we anders durven te denken. Stel we hebben het lef de wereld te vormen naar onze idealen. Stel dat idealisme begint in het theater.  NB. In deze voorstelling wordt Nederlands en Engels gesproken.
Meer info: https://www.theaterkikker.nl/agenda/emma-watson-the-play-24613
– Women in Troy, as told by our mothers van theatergroep Dood paard op 10 december: het vertelt het mythische verhaal over de belegerde stad Troje vanuit het perspectief van de vrouwen en in het bijzonder vanuit die van de moeders. Heden en verleden worden door elkaar geweven, het persoonlijke en het mythische versmelten, helden worden monsters, slachtoffers worden daders en uiteindelijk eist het koor de hoofdrol op. De geschiedschrijving wordt bekeken met een feministische blik. De schrijver heeft zich laten inspireren door verschillende versies van de mythe, door recente wereldgebeurtenissen en door de persoonlijke verhalen van hemzelf en de theatermakers. NB. de voorstelling is Engels gesproken en Nederlands boventiteld.
Meer info: https://www.theaterkikker.nl/agenda/vrouwen-in-troje-24621 en https://doodpaard.nl/dood-paard
– Op 8 december organiseert Regionaal Archief Tilburg, samen met Feniks Emancipatie Expertise Centrum Tilburg, het symposium “Vrouw, waar ben je nou? Archieven, vrouwenemancipatie en zichtbaarheid”. Aanleiding voor het symposium is de overdracht van twee bijzondere archieven uit de Tweede femistische golf: die van het Tilburgse Vrouwenkafee, het Vrouwencebtrum en Feniks Stedelijk Centrum voor Emancipatie uit Tilburg. Verschillende sprekers zullen een beeld geven van vrouwen in de archiefcollecties in drie thema’s: de protesterende vrouw, de onzichtbare vrouw en feministes toen en nu.
Meer info: https://atria.nl/agenda/vrouw-waar-ben-je-nou/
– Op 21 december gaan schrijfsters Bregje Hofstede en Lotte Kok in de Utrechtse Boekenbar met elkaar in gesprek over elkaars werk. Bregje Hofstede schreef de novelette December in de maandenreeks van uitgeverij Das Mag. December en verlangen horen traditioneel bij elkaar. Maar welk verlangen jagen we na als we met elkaar in bed liggen? Bregje Hofstede onderzocht deze vraag met veel plezier in de pornografische parodie December. Lotte Kok doet in haar tweede roman Hine waar klassieke verhalen al eeuwenlang in slagen: onze diepste angsten en verleidingen blootleggen. En er is muziek.
–  Stedelijk Museum Schiedam besteedt van oudsher al veel aandacht aan het werk van de Cobra-beweging. Nu is er t/m 15 januari de tentoonstelling Festival der Liefde met werk van Lotti van der GaagDeze vrouwelijke kunstenaar is vooral bekend geworden als een beeldhouwer die nauw betrokken was bij de Cobra-beweging, maar er nooit bij mocht horen. Naast haar beeldhouwwerken maakte ze enorme fantasierijke en kleurrijke doeken vol vreemde figuren, dieren, droomfiguren en (oer)mensen. De tentoonstelling bevat tientallen werken, waaronder schilderijen, tekeningen en sculpturen. Veel van de werken komen uit de persoonlijke nalatenschap van Lotti van der Gaag en zijn nooit eerder aan het publiek getoond.
Meer info: https://www.stedelijkmuseumschiedam.nl/tentoonstelling/festival-der-liefde/

Nieuwe recensies van deze maand als link bijgevoegd:
– https://vrouwenbibliotheek.nl/2022/11/08/om-wie-wij-waren-door-gerda-van-erkel/
– https://vrouwenbibliotheek.nl/2022/11/10/de-kracht-van-vrouwen-door-denis-mukwege/

De leenbijdrage voor 2023 is opnieuw vastgesteld op € 26,-. Je kunt hiervoor onbeperkt boeken lenen en/of vriendin/vriend van de bibliotheek zijn. Vanaf december gaat het nieuwe jaar in. Iedereen die boeken leent en/of wil gaan lenen wordt vriendelijk verzocht dit bedrag over te maken.

We hebben een nieuw banknummer NL18 RABO 0366 0430 05 ten name van Stichting Es Scent ovv naam en ‘leenbijdrage 2023’. Meer overmaken om de vrouwenbibliotheek extra te ondersteunen mag natuurlijk altijd. Eenmalig een boek lenen kan ook. De bijdrage hiervoor is € 1,- per boek, met een startbedrag van € 5,- per kalenderjaar.

Op www.vrouwenbibliotheek.nl is meer informatie over de bibliotheek te vinden en veel recensies, de nieuwsbrief is ook te lezen via onze website.

Marjolein Datema                                                            Utrecht, 29 november 2022

 

Share

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Powered by: Wordpress
Verified by MonsterInsights