Recensies

‘Daddy’ door Emma Cline

Daddy van Emma Cline is een verhalenbundel met, zoals de titel al suggereert, vaderfiguren als hoofdthema. De korte verhalen, die rond de twintig pagina’s beslaan, zijn voornamelijk geschreven vanuit het oogpunt van vaders die ergens in hun leven de verkeerde afslag genomen hebben. De vader in Zoon van Friedman staat tijdens een filmpremière van zijn zoon in de schaduw van een populairdere vriend. De vader in Op het spoor reist af naar de kostschool van zijn zoon om een geweldsconflict op te lossen, terwijl hij zichzelf volstopt met pillen en drank. Niet alleen vaders, maar ook kinderloze mannen krijgen de rol van protagonist toebedeelt. In Menlo Park volgt de lezer het verhaal van Ben – ook hij kan niet van de pillen afblijven – die door een schandaal zijn carrière kan vergeten. In Mackie Messer besluit een depressieve Jonathan na een avondje doorhalen met vrienden om ketamine te gebruiken met zijn jongere vriendin.

Hoewel de titel Daddy volgens Emma Cline het beste de lading dekt van wat ze met de verhalen wilde vertellen, is er ook een aantal verhalen waarin het perspectief van de man, de vader, ontbreekt. In Marion, mijn favoriet, blikt een vrouw terug op een onbezonnen zomer met een vriendinnetje op de wietplantage van diens vader. De vader is sluimerend aanwezig, maar speelt geen hoofdrol in dit zinderende verhaal over twee jonge meisjes. In A.S.L., hetgeen staat voor age, sex, location, ontbreekt de vader volledig. Hoofdpersonage Thora spendeert haar dagen in een luxe kliniek om van haar seks-verslaving af te komen.
Hoe Thora daar terecht is gekomen, blijft onduidelijk. Wat er precies gebeurd is met de zoon op de kostschool in Op het spoor, komt de lezer evenmin te weten. Het schandaal in Menlo Park: met geen woord wordt erover gesproken. Hoewel de personages in Daddy vaak reflecteren op hoe ze precies terecht zijn gekomen in hun situaties, eindigen de verhalen voor de lezer vrij abrupt. Wat gebeurt er bijvoorbeeld als Alice in Los Angeles het autoportier niet meer open krijgt en opgesloten zit in de auto van de vreemde aan wie ze net haar gebruikte slipje heeft verkocht? Toch blijft Daddy hangen. Door de lengte van de verhalen zijn ze ideaal voor korte pauzes, tijdens een kop koffie op het terras (we mogen weer!) of voor het slapen gaan. De scènes zijn vaak dromerig opgetekend en spelen zich af op hete plekken. Vooral Marion gaf mij zin om een warme zomer door te brengen in Amerika:
“Doelloos gingen de weken voorbij, ’s avonds maakten we een kampvuur, aten twintig ijslolly’s achter elkaar en begroeven de dunne plastic wikkels in de tuin. We maakten er een spelletje van: we verfrommelden de wikkels tot balletjes en verstopten die in gevorkte boomtakken, vouwden ze tussen de blaadjes van Jack’s oude almanakken en godsdienstige naslagwerken. We zaten in de laadbak van Bobby’s pick-uptruck, reden door het rasterwerk van weggetjes en lieten de wikkels als vogels uit onze handen vliegen.” (pag 178-179)

Zoals vaker met verhalenbundels, blijft het ene verhaal beter hangen dan het andere. Ik merkte dat ik weinig sympathie kon opbrengen voor de sombere, middelbare mannelijke perspectieven die verdoofd door het leven gaan. Sommige verhalen vanuit het vrouwelijk perspectief geven me rillingen in de scènes met Harvey Weinstein-achtige figuren. Als ik het internet mag geloven, en het internet is behoorlijk lyrisch over Emma Cline, zou haar debuutroman De meisjes beter zijn dan deze bundel. Toch vond ik het verfrissend om Daddy te lezen.
Wie op zoek is naar een verzameling korte verhalen waar je op íeder verhaal verliefd kan worden, raad ik ook een ander bundel aan. Lynx en andere korte verhalen van Rebecca Lee. Dit boek las ik zomers geleden voor het eerst en inmiddels is mijn exemplaar van talloze onderstrepingen en post-its voorzien. Lynx is gevuld met hete zomerverhalen waar zelfs Marion nog van kan leren.

Uitgeverij           Lebowski, 2020
Pagina’s             235
Vertaald              uit het Engels door Tjadine Stheeman en Ariane Schluter (Daddy)
ISBN                   978 9048 856 329

Recensie door Lieke Polak, juni 2021

 

Share

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Powered by: Wordpress