Recensies

‘Ik ben een eiland’ door Tamsin Calidas

Tamsin Calidas woont op een eiland, en voelt zich daar zo geïsoleerd dat ze zichzelf ook vergelijkt met een eiland. Samen met haar man Rab ontvlucht ze in 2004 Londen en een hectische baan, omdat ze zich daar geen van beiden meer prettig voelen. Ze hopen op een rustiger plek om een gezin te stichten en gaan op zoek in Schotland. In de Hebriden vinden ze op een eiland tegenover Oban een vervallen boerderij en ze kopen die. Ook al zijn ze zich bewust van de nadelen van een eiland.

Ze beginnen met het houden van vee en het opknappen van het huis. Dat is zwaar werk, maar een groter probleem is dat de bevolking hen als indringers beschouwt. Er is één stel, Crystall en Anthony, met wie Tamsin wél een vriendschap opbouwt, maar de rest ziet hen liever gaan dan komen. Ondertussen probeert Tamsin zwanger te raken, maar alle behandelingen mislukken. Tamsin en Rab groeien uit elkaar, hij trekt het allemaal niet meer en leeft zijn frustraties uit door vreemd te gaan en uiteindelijk zelfs door geweld. Hij vertrekt terug naar Londen. Tamsin blijft, zonder geld en met een schapenbedrijf dat ze in haar eentje moet runnen. Dat gaat haar steeds beter af, maar het vervreemdt haar nog meer van de eilanders. Een vrouw alleen past niet in hun wereldbeeld.

Tamsin geeft niet op. Ze beschrijft hoe ze haar kracht vindt in planten en dieren, en in het bewustzijn van haar eigen lichamelijke kracht en uithoudingsvermogen. Het succes van haar boerderij (ze verdient goed aan haar lammeren en wint prijzen met haar ram) geeft haar zelfvertrouwen. Ze leert vioolspelen en daardoor nog beter te luisteren naar alles om haar heen. Na verloop van een aantal jaren krijgt ze de tijd mee: er komen nieuwe en jongere mensen op het eiland, die minder vast zitten aan de oude normen. Aan het eind van haar relaas heeft ze haar eigen plek gevonden en al kan ze ermee leven dat ze alleen blijft, ze durft ook te hopen op een adoptiekind.

Een boek als dit zou zweverig of rancuneus uit kunnen pakken, maar bij mij beklijft vooral de nuchtere en eerlijke wijze waarop Tamsin haar worstelingen en tegenslagen beschrijft. Ook al wordt ze gekwetst door Rab en de eilanders, ze laat zich in haar verhaal niet verleiden tot beschuldigingen. Ze houdt het bij de feiten en richt zich vooral op het effect dat de gebeurtenissen op haar hebben en hoe ze daar het beste mee kan omgaan. Ze is creatief en zelfstandig, een doorzetter, met een open oog voor de kracht in haar eigen kern. Een vrouw met pit!

Tamsin Calidas is schrijfster en fotografe. Ze studeerde in 1992 cum laude af aan de Universiteit van Oxford en werkte in de reclame en voor de BBC voor ze in 2004 naar Schotland verhuisde.

Uitgeverij          Pluim, 2021
Pagina’s            325
Vertaald            uit het Engels door Hans Kloos (I am an Island)
ISBN                 978 9083 095 387

Recensie door Marianne van der Weiden, mei 2021

Share

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Powered by: Wordpress