Recensies

‘Pluche’ door Femke Halsema

Ondanks dat Femke Halsema een alom bekende naam is onder de Nederlandse politica’s, brengt ze met deze politieke memoires een verrassend scherpe en beeldende bijdrage van de turbulente tijd dat ze als Tweede Kamerlid voor GroenLinks in de kamer zat. GroenLinks ontstond uit een samenvoeging van een aantal linke partijen zoals de EVP (Evangelische Volkspartij), de PPR (Politieke Partij Radicalen), de PSP (Pacifistisch Socialistische Partij) en de CPN (Communistische Partij van Nederland). Ze nam het fractievoorzitterschap over van Paul Rosenmöller in 2002, waarvan ze zelf schrijft dat het iets was wat op haar pad kwam. Femke Halsema kwam niet voort uit een van deze zogenaamde ‘bloedgroepen’, wat haar tijd bij GroenLinks er niet gemakkelijker op maakte. Daarnaast was ze destijds ook de enige vrouwelijke fractievoorzitter, wat aanzienlijke invloed heeft gehad op haar carrière in de Tweede Kamer

Femke schrijft uitgebreid over de politieke conflicten die destijds in de kamer voorbij kwamen, waarvan er een heel aantal ook intern bij GroenLinks speelde.
In het begin loopt het allemaal nog niet vlekkeloos, ze loopt geregeld tegen de lamp en kan ze haar draai nog niet helemaal vinden, zowel binnen haar eigen partij als binnen de Tweede Kamer. Femke staat bekend om haar ‘politiek van hoop’ en probeert ook altijd dit optimisme mee te nemen en door te voeren in haar dagelijkse politieke strijd. Dit optimisme maakte Femke soms kwetsbaar, waar de andere fractievoorzitters of partijleden wel eens gebruik van wisten te maken.

In Pluche vertelt Femke op een duidelijke manier waarom ze, soms controversiële, besluiten nam en legt ze verantwoordelijkheid af voor haar woorden en haar daden. Verfrissend is hoe ze haar fouten openlijk toegeeft. Ze beschrijft twijfels, laat de lezer zijn of haar eigen mening vormen over conflicten en laat duidelijk merken dat ze het zelf ook niet altijd beter weet. Een bekende strijd van politici: wanneer dien je van ideologie te wijzigen als het je niet genoeg kiezers oplevert? Je ziet in het politieke landschap veel partijen van koers wisselen en inspelen op de overtuigingen van het ‘grote volk’. De lezer blijft bewonderend achter terwijl Femke haar of hem meeneemt in haar eigen denkwereld en de redenen waarom ze er voor gekozen heeft bij haar eigen idealen te blijven. In de openingszin van haar politieke memoires schrijft Femke: “Als een passant in de politiek, zo heb ik me vaak gepresenteerd in interviews.” Waar de lezer voor het lezen van het boek zich nog af zou vragen wat Femke hier precies mee bedoelt, zal dit volledig duidelijk zijn na het lezen van Pluche.

Femke heeft een heel fijne, maar misschien wat decadente schrijfstijl, dwz mogelijk niet voor iedereen even toegankelijk. Ze weet het verhaal boeiend te brengen en neemt de lezer op een toegankelijke en interessante manier mee in de wereld van de politiek en wat zich zoal heeft afgespeeld in haar politieke carrière.

Uitgeverij      AmboAnthos, 2017
Pagina’s       390
ISBN             978 9026 328 060

Recensie door Jamie Lee, april 2021

 

Share

Geef een antwoord

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Powered by: Wordpress