Recensies

‘De experimenten’ door Marion Pauw

Charlie ontmoet na 50 jaar haar stiefmoeder Alma weer. Ze gaat mantelzorgen bij Alma. Alma is 96 jaar oud en bedlegerig. De dynamiek tussen de twee vrouwen is er een van haat-liefde. Charlie haat Alma, maar ze komt toch mantelzorgen omdat er niemand anders meer is om dat te doen. Alma heeft niemand meer als gevolg van oorlog. Op haar hoge leeftijd heeft ze daarnaast iedereen om zich heen weg zien vallen.

Charlie, geboren Charlene, wordt in het begin ontzettend boos op Alma en vernield heel wat in de huiskamer. Ze gooit fotolijstjes kapot, de salontafel moet het ontgelden en ook de boeken krijgen er flink van langs. Charlie ontdekt een knipselmap met door haar gemaakte illustraties die Alma verzameld heeft.

Alma begint haar kampverhaal aan Charlie te vertellen, wat ze nooit eerder heeft gedaan. Ze vertelt over de reis erheen, de vernederingen, de eeuwige honger, de experimenten, de lange voettocht door het land op weg naar een ander werkkamp.

Als Charlie op een bepaald moment heel boos is op haar verstikkende en verknipte moeder, belt ze naar huis en vraagt of haar echtgenoot Han wil komen om haar bij te staan. Han is een beetje een botte boer die niet aan emoties doet. Han stuurt Sofia, Charlies dochter, die therapeut is en goed met emoties overweg kan. Dan blijkt Sofia Alma te kennen en Charlie is daar in eerste instantie ontstemd over. Sofia heeft achter Charlies rug om contact gezocht met Alma via Facebook. De ontmoeting tussen Sofia en Alma is heel warm en hartelijk. Sofia treedt bemiddelend op in de confrontatie tussen Charlie en Alma. Ze is de degene die helend en verbindend werkt .

In De experimenten komt de oorlog heel duidelijk in beeld. Het geeft een goed beeld van wat er in de concentratiekampen gebeurde. Het vertelt over de ontberingen en het lijden. Behalve over een drama gaat het ook over wat erna kwam.
Na de oorlog trouwt Alma met Freek. Freek is een weduwnaar met een dochter. Alma is in de zevende hemel omdat ze graag een kind wil en zo wordt Charlie Alma’s dochter. Alma had na de oorlog nooit verwacht moeder te worden omdat ze gesteriliseerd is in het concentratiekamp. Alma is lief en zorgzaam en ze wil dat Charlie veel eet, een reactie op haar ervaring in het concentratiekamp waar er nooit genoeg te eten was. En wat er te eten was, was te smerig voor woorden: dunne waterige soep van kool en aardappelschillen, af en toe een homp brood ter grote van een halve baksteen. De relatie tussen Alma en Charlie is soms goed, maar meestal gespannen. Ook die gespannenheid komt voort uit Alma’s kampverleden.

Marion Pauw heeft al een flink aantal titels op haar naam staan, veelal thrillers. Daarnaast is ze scenariste van televisieseries.
De experimenten is een goed en vlot geschreven ‘gewone’ roman. Ook al is het onderwerp nogal zwaar, heet leest makkelijk. Je kunt je makkelijk inleven in de verschillende situaties. Ondanks dat ik al heel wat ‘zware kost’ heb gelezen, was dit indringende en heftige boek in een nonfictie vorm te zwaar geweest. Het fictieve houdt het leesbaar. Mooi gedaan.

Uitgeverij      Lebowski, 2019
Pagina’s       251
ISBN             978 90 488 4361 9

Recensie door Bianca van Leeuwen, augustus 2020

 

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Powered by: Wordpress