Nieuwsbrieven

Mei nieuwsbrief

Beste leensters en andere belangstellenden,

Dit jaar wordt 75 jaar na het einde van de Tweede Wereldoorlog de bevrijding gevierd, met voorafgaand op 4 mei dodenherdenking. Een wonderlijke samenloop als je bedenkt dat we nu collectief min of meer in huis en evt tuin opgesloten zitten en we ’in oorlog’ zijn met een virus. Traditiegetrouw verschijnen er rond deze tijd meer boeken met de Tweede wereldoorlog als thema, waarvan sommige in herdruk, zoals De muren vielen om van Henriëtte Roosenburg, al genoemd in de vorige nieuwsbrief.

Begin deze maand verscheen in De Volkskrant een artikel over de sloopkogel die boven het statige huis, waar Etty Hillesum haar indrukwekkende oorlogsdagboeken schreef, hangt. De Joodse Twintiger wilde kroniekschrijver van haar tijd zijn. Beschreven wordt dat Etty Hillesum in staat was vrijheid in haar handelen en gedachten te creëren in een tijd van systematische vervolging en uitroeiing van zes miljoen Joden door nazi-Duitsland. De juriste en slaviste weigerde zich te verliezen in angst en vijanddenken. Het vijandige in jezelf bestrijden leek haar zinvoller. Ze wilde zich ook niet onttrekken aan het lot dat haar volk had getroffen en weigerde, ondanks aanbiedingen, onder te duiken. Haar dagboeken uit de periode 1941-1943 zijn in 1982 uitgegeven als Het verstoorde leven, haar brieven en andere dagboekaantekeningen volgden in Het denkend hart van de barak en In duizend zoete armen (kunnen allemaal geleend worden). Onvermijdelijk wordt ze na haar werk in kamp Westerbork daar geïnterneerd en in november 1943 wordt ze in Auschwitz vermoord.
Judith Koelemeijer is al enige tijd bezig met het schrijven van een biografie over Etty Hillesum. Verwacht werd dat die in rond 75 jaar bevrijding zou worden uitgegeven, dus dat zal waarschijnlijk niet lang meer duren.

Nieuw verschenen:
– In De tekenares van Montparnasse beschrijft journaliste Pauline BroekemaHet eigenzinnige kunstenaarsleven van Edith Auerbach’. De Joodse kunstenares vestigt zich in 1926 in de door mannen gedomineerde kunstenaarswereld van Parijs. Gedreven schildert en tekent ze het leven langs de boulevards en in parken en ze is vaste bezoeker van de befaamde kunstenaarscafés in Montparnasse, waar ze haar schetsboeken vult met portretten van aanstormende talenten en grote namen. In 1940 wordt ze vastgezet in concentratiekamp Gurs, waaruit ze kans ziet te vluchten, en duikt onder. Na de bevrijding keert ze geknakt terug naar Parijs.
– De Amerikaanse schrijfster Alice Hoffman vertelt in De wereld die we kenden over drie jonge vrouwen die in Berlijn 1941 moeten zien te overleven. Hanni Kohn weet dat ze haar twaalfjarige dochter Lea alleen kan behoeden voor de nazi’s als ze haar wegstuurt. Ze vraagt een rabbijn om hulp, maar het is zijn dochter Ettie die haar zal helpen. Ettie creëert een magisch Joods wezen, een zeldzame golem, om Lea met haar leven te beschermen. Wanneer Ava tot leven is gebracht is ze onlosmakelijk verbonden met Lea en Ettie; hun paden zijn voorbestemd te kruisen, hun lotsbestemmingen verstrengeld. Lea en Ava reizen naar Parijs, maar het leven in bezet Frankrijk wordt al snel te gevaarlijk en ze reizen door naar een klooster in de bergen. Ettie is ondertussen ondergedoken in Frankrijk, in afwachting van haar voorbeschikte rol als verzetsstrijder.
– De Effingers vertelt over de levens van drie joodse families en vier generaties, in een noodlottige fase van de Duitse geschiedenis, tussen 1870 en 1945. Gabriele Tergit (1894-1982) begon haar roman te schrijven in 1932, op het hoogtepunt van haar carrière als journalist en auteur. Als baanbrekende (eerste vrouwelijke) rechtbankverslaggever had ze groot inzicht gekregen in de verhalen van mensen uit alle windstreken van het leven. Vrij snel na haar eerste roman stormden op 5 maart 1933, in de nacht van haar 39ste verjaardag, SA-ers haar appartement binnen om haar te arresteren. Gabriele Tergit kon vluchten, eerst naar Tsjecho-Slowakije en daarna naar Palestina. Uiteindelijk vestigde ze zich in Londen. Ze schreef De Effingers in de loop van 18 jaar, in hotelkamers in Praag, Jeruzalem, Tel Aviv en in de Britse hoofdstad in een poging om de verloren wereld van haar jeugd te heroveren. De roman kwam uit in 1951 en Nederlandse vertaling is onlangs verschenen in de Schwob-serie.
– Sarah Rose vertelt in D-Day Girls aan de hand van recent geopenbaard archiefmateriaal, dagboeken en herinneringen het verhaal van de vrouwen uit de SOE: een geheime dienst die Churchill oprichtte om het voortbestaan van Groot-Brittannië te waarborgen. 39 vrouwen lieten hun families en geliefden achter en meldden zich aan. Ze legden met hun spionage- en sabotageactiviteiten achter de vijandelijke linies de basis voor het succes van de D-Day-invasie, die uiteindelijk de ommekeer van de Tweede Wereldoorlog zou worden.
– Viktor is de debuutroman van Judith Fanto, en tevens de naam van haar Weense oudoom die als 6-jarige een weeskind uit een vijver redt, maar verder niet wil deugen. Tot De Anschluß in 1938, die een keerpunt voor hem wordt: met heldhaftige vindingrijkheid en brutaliteit beschermt Viktor iedereen die hij liefheeft. Daarnaast speelt het verhaal van Geertje Rosenbaum (alter-ego van de schrijfster), die in opstand komt tegen de angst en schaamte waarmee de familieleden hun Joodse identiteit beleven. Wanneer houdt haar familie nu eindelijk op met onderduiken? En waarom wordt Viktor doodgezwegen? In de pers heel enthousiast ontvangen.

Ook deze maand zal de bibliotheek helaas nog niet open gaan.
Aan recensenten en leensters/leners willen we toch de mogelijkheid bieden om boeken op afspraak af te komen halen. Dat zal op beperkte tijden zijn. Voor wie graag een of meerdere boeken wil lenen staat de catalogus ter beschikking om daarin thuis te zoeken naar titels en/of schrijfsters. Ook het uitgebreide recensie-overzicht kan wellicht ter inspiratie dienen: https://vrouwenbibliotheek.nl/2017/09/08/recensie-overzicht/.
Jonna is flink bezig om de achterstand in de catalogus in te lopen, maar nog niet alle recente titels staan er in. Om dat te ondervangen is er een lijst gemaakt van de recensie-exemplaren van de afgelopen 2 jaar, zie: https://vrouwenbibliotheek.nl/2020/04/29/nog-even-niet-open-in-mei-maar/
We kunnen helaas niet beloven dat alles in huis is, maar als je per mail (info@vrouwenbibliotheek.nl) laat weten wat je graag zou willen lezen, dan maken we een afspraak voor het afhalen.

Onlangs uitgebrachte titels
– Ondanks dat uitgeverij DasMag De nieuwe rivier van Eva Meijer een hallucinante eco-detective noemt, waarin waarin ze een volstrekt originele wereld schetst heb ik haar gezien haar eerdere boeken niet bij de thrillers onder gebracht. Misschien niet terecht. Het verhaal: er kronkelt een nieuwe rivier door Koraalboom. Wetenschappers vermoeden dat grootschalige boskap voor de lokale sojateelt de oorzaak is; dorpsbewoners denken aan wraak van de oude goden. Twee dagen nadat de Engelse journaliste Janet Stone naar het dorp is gekomen voor een artikel over de rivier, wordt sojaboer en dichter Hugo Frys vermoord. Wanneer Janet op onderzoek uitgaat, komt ze erachter dat het land wordt opgeslokt door veel meer dan de rivier.
Olga Tokarczuk (1962) is de belangrijkste Poolse auteur van haar generatie; in 2019 werd haar de Nobelprijs voor Literatuur 2018 toegekend. Haar nieuwe roman Jaag je ploeg over de botten van de doden speelt zich af in een afgelegen Pools dorpje, waar de excentrieke zestiger Janina Duszejko vertelt over de dood van haar buurman en de andere vreemde gebeurtenissen van de laatste tijd. Janina leidt een teruggetrokken leven: ze houdt van de natuur, van astrologie en vertaalt de poëzie van William Blake. Wanneer leden van de lokale jachtvereniging dood worden aangetroffen, raakt ze als een Poolse Miss Marple betrokken bij het politieonderzoek.
– Er verschijnen regelmatig autobiografische verhalen van mensen/vrouwen die de strenge religieuze gemeenschap, waarin ze zijn opgegroeid, verlaten, meestal met veel pijn en moeite. Denk aan Onorthodox van Deborah Feldman, dat net als Netflix-miniserie is verschenen. Renske Doorenspleet werd geboren in het Apostolisch Genootschap. Na haar uittreding in 1998 wil ze nog maar één ding: haar eigen weg gaan. Maar ze heeft haar jeugd nooit kunnen loslaten. In Apostelkind probeert ze te begrijpen wat haar is overkomen en welke ingrijpende gevolgen dat voor haar en anderen heeft gehad. Ze begint een zoektocht naar de geschiedenis en denkbeelden van de groep en verweeft archiefmateriaal en herinneringen tot een ontluisterend beeld van een gewoon – en tegelijkertijd ongewoon – Nederlands kind in de jaren zeventig en tachtig. Ook laat ze zien hoe deze beweging binnen onze democratie ongemoeid heeft kunnen voortbestaan.
– In 2016, het Jaar van de aap, wordt  schrijfster en muzikante Patti Smith zeventig. Het blijkt een jaar vol politieke turbulentie en persoonlijk verlies. Een jaar waarin ze, meestal slechts vergezeld door haar polaroidcamera, door de VS reist. Ze trekt langs de Californische kust, door de woestijn van Arizona, en neemt afscheid van twee dierbare vrienden. Ze doet inzichten op in haar dromen, eet in diners en is altijd op zoek naar zwarte koffie. Jaar van de aap is een poëtisch memoir, een onvervalst staaltje americana en een ontroerende reflectie op vriendschap, verlies en het voortschrijden van de tijd, geschreven in elegant, lyrisch proza.
– Fleishman zit in de problemen, het debuut van de Amerikaanse schrijfster Taffy Brodesser-Akner, wordt omschreven als ’een slimme spetterende huwelijksroman (Trouw)’, en ‘een krachtige, verontrustende en indrukwekkende roman, die illustreert hoe de huwelijksbelofte (samen onze levens opbouwen) één wezenlijk kenmerk over het hoofd ziet: er zijn twee levens.’ (NYT). De 41-jarige Toby Fleishman spuit zijn gal na 15 jaar huwelijk aan een meelevende vriendin en oud-studiegenoot. Zijn ex-vrouw heeft hun 2 kinderen bij hem afgeleverd en is verdwenen. Als hij er echt achter wil komen wat er is gebeurd, met Rachel en met hun huwelijk, zal hij moeten leren dat hij misschien al vanaf het begin veel dingen verkeerd heeft gezien. Vriendin Elizabeth en tevens vertelster komt gaandeweg meer met haar eigen verhaal en beschouwingen. Hoe werkt zo’n oud instituut als het huwelijk in onze huidige cultuur en tijd?
– Elizabeth Jane Howard beschrijft in Welbeschouwd het (haar eigen!) huwelijkse leven in een heel andere tijd, tussen 1926 en 1950, in de betere Britse kringen. Het was haar 2e roman, die ze na 5 jaar trage arbeid op haar 33e publiceerde en nu is vertaald, met een ruimschoots aanbevelend voorwoord van Hillary Mantel, ’Haar briljante romans werden vaak overschaduwd door haar turbulente privéleven’. In omgekeerde volgorde volgt de roman de relatie van Antonia en Conrad, door jaren van dromen en oorlog, ontrouw en moederschap, tot het onstuimige, ondoordachte begin van hun verbintenis. Aanleiding voor de beschouwing is de vraag van Antonia hoe ze nu alleen verder moet, nadat ze na afloop van het verlovingsdiner van hun zoon wordt ’afgedankt’ na eindeloos vernederd te zijn.
– In Pingping van Mariët Meester breekt de hoofdpersoon abrupt met haar stadse leven en gaat op zoek naar een eenvoudiger bestaan. Terwijl ze op het erf van een boerderij in de polder verblijft, wordt ze al snel geconfronteerd met mensen die juist het tegenovergestelde willen: nietsontziend zoveel mogelijk geld binnenslepen. Het boek is een bijzondere uitgave, omdat het een eenmalige druk betreft van duizend genummerde en gesigneerde exemplaren. Een experiment van de schrijver, die de oplage laag wil houden om zo een bijdrage te leveren aan een andere manier van omgaan met spullen. Er zal ook geen herdruk verschijnen. Uit Literair Nederland: ‘Meesters zet fijne personages neer en beschrijft hen met enige introspectie en een gezonde dosis zelfspot.’
– In 2014 kwam Kintu  uit in Oeganda en is een mengeling van Oegandese orale verteltradities, volksverhalen, mythen en bijbelse elementen. Daarmee brengt Jennifer Nansubuga Makumbi bijzonder kleurrijke personages tot leven. Die hebben, hoe verschillend hun verhalen ook zijn, één ding gemeen: de strijd om los te breken van hun gedeelde verleden en zich te verzoenen met de moderne wereld.   Het is een groots en meeslepend epos en wordt al een klassieker genoemd, vandaar alle vertalingen, waarbij de Oegandese schrijfster geen aanpassingen aan een ander lezerspubliek heeft willen doen. Het geeft ze een genuanceerd beeld van haar land van herkomst.
Verhelderend artikel in de Volkskrant: https://www.volkskrant.nl/columns-opinie/afrikablog-gelukkig-deed-jennifer-makumbi-geen-concessies-aan-westerse-uitgevers-van-haar-roman-kintu~be00dde6/artikel
– Voor de roman De smeekbede deed Lianne Damen diepgravend historisch onderzoek om te achterhalen waarom een oude vrouw zich met een roep om hulp uitgerekend wendt tot de man die haar jarenlang in eigendom had: “Mijn meester, ach neemt mijn bede aan”, schrijft de vrijgemaakte zwarte vrouw in 1795 vanuit Suriname aan haar voormalige meester in Holland. De brief, die nooit op zijn bestemming aankwam ligt aan de basis van een bijzonder verhaal. Lianne Damen ontrafelt het leven van de vrouw en legt het schrijnende contrast bloot tussen het leven van een in slavernij geboren zwarte vrouw en dat van haar meester, een Utrechtse jurist die zijn gezin achterliet om in Suriname fortuin te maken.
– In India raken dagelijks zo’n 180 kinderen ’zoek’. Dat leerde de Indiase schrijfster Deepa Anappara tijdens haar werk als verslaggeefster voor verschillende Indiase media. Ze schreef er een roman over: Djinn patrouille op de Paarse Lijn. Wanneer een jongen van hun school vermist wordt, besluit de 9-jarige Jai de kennis die hij heeft opgedaan tijdens het kijken van Police Patrol, een realityshow over de politie, in de praktijk te brengen. Met zijn vrienden Pari en Faiz aan zijn zijde waagt hij zich in de gevaarlijkste delen van de uitgestrekte Indiase stad: de bazaar na sluitingstijd en zelfs het laatste metrostation van de Paarse Lijn. Deepa Anappara heeft veel met kinderen gesproken en weet hun kant van het verhaal goed naar voren te brengen.
– Bijna 7 jaar na Het boek Henry is het 3e deel uit de Thomas-Cromwell-trilogie van Hillary Mantel verschenen: De spiegel en het licht. De Britse schrijfster raakte in Thomas Cromwell geïnteresseerd tijdens bestudering van de revolutionaire veranderingen die hij in de Engelse samenleving heeft doorgevoerd en besloot historische fictie te gaan schrijven over de hofhouding van Hendrik de VIII, en in het bijzonder zijn raadsheer en vertrouweling, die zijn koning 10 jaar diende. Voor de eerste twee delen kreeg ze de Man Booker Prize en Ellen Deckwitz noemt dit deel ’de overtreffende trap’. Het beschrijft de jaren na de dood van Anna Boleyn tot aan zijn eigen onthoofding vier jaar later.
– Een historische roman over een heel andere cultuur en periode is De stad van de tsaar van Martina Sahler over de bouw van Sint-Petersburg in 1703, naar Westerse standaard. Het werd een stad die een nieuw hoofdstuk in de Russische geschiedenis inluidde. Van heinde en verre trekken mensen naar de pasgebouwde metropool om daar een nieuw leven te beginnen. Een Nederlandse timmerman komt er zijn fortuin verdienen. Een Duitse dokter komt met zijn kinderen; de een hoopt in Sint-Petersburg te kunnen studeren, de ander wil er de liefde vinden. Een Russische graaf brengt zijn beeldschone dochter mee, in de hoop dat de tsaar zijn hart aan haar verliest. Een Italiaanse architect probeert er zijn verontrustende verleden te ontvluchten. Intussen woedt buiten de stad in wording de Grote Noordse Oorlog voort en moet Peter het hoofd bieden aan intriges binnen zijn hof, en aan de vraag of hij al dat goud uit de schatkist niet beter aan zijn leger kan besteden.

Non-fictie
– Ik voel me in de hele wereld thuis is een selectie brieven van Rosa Luxemburg (1871-1919), die zij veelal schreef tijdens haar gevangenschap tijdens de Eerste Wereldoorlog. Ze was een dwarse denker/filosofe en revolutionair politica.  Vanuit de gevangenis schreef ze de brieven aan vrienden, strijdkameraden, geliefdes, bewonderaars. Ze laat een bijzonder veelzijdige persoonlijkheid zien die niet snel bij de pakken neerzit, integendeel: vaak moet ze anderen ervan overtuigen dat er hoop is, dat het goedkomt. Ze schrijft over dieren en bloemen die ze door de tralies waarneemt, over mooie herinneringen, over trouw en ze veegt vriendinnen die haar wat kwijnend voorkomen fel de mantel uit.
Trouwartikel over de bundel: https://www.trouw.nl/cultuur-media/rosa-luxemburg-hield-meer-van-koolmezen-dan-partijgenoten~bba85e5a/
– Arabiste en antropologe Annemarie van Geel laat in Hakken in het zand zien hoe Saoedische vrouwen hun leven vormgeven, hoe ze denken over de kloof tussen mannen en vrouwen en hoe ze tegen het Westen aankijken. Ze bewijst dat het onmogelijk is om Saoedi-Arabië te begrijpen zonder de positie van de vrouw te snappen. Ze ging op zoek naar verhalen van Saoedische vrouwen zelf en ontmoette vrouwenrechtenactivisten, studentes, oma’s, zakenvrouwen en kunstenaars. Vanuit onverwachte invalshoeken belicht ze Saoedische visies op onderwerpen als het geloof, de positie van de vrouw en het hebben van gelijke rechten. Ze schrijft over daten op z’n Saoedisch, zwarte magie, kunst, de religieuze politie, social media en lingeriewinkels.
– Toen Corien van Zweden haar linkerborst ’verloor’ aan borstkanker, ging ze zich verdiepen in de biologie en betekenis van het intieme lichaamsdeel. Ze ontdekte dat er geen ander lichaamsdeel is met zo’n veelzijdige levensloop als de vrouwenborst, en beschrijft de biografie van borsten: van het allereerste moment dat een meisje merkt dat er iets verandert, naar borstvoeding en via borstvergrotingen en borstverkleiningen naar de dag dat -bij één op de zeven vrouwen- borstkanker wordt vastgesteld. Borsten. De levensloop van een intiem lichaamsdeel gaat over een lichaamsdeel dat de helft van de wereldbevolking heeft, maar waar de meerderheid van de mensen weinig van weet. Corien van Zweden vertelt over haar eigen leven met borsten en laat psychologen, plastisch chirurgen, seksuologen, filosofen en lactatiekundigen aan het woord. Daarnaast delen vrouwen van alle leeftijden en diverse achtergronden hun ervaringen, emoties en inzichten.
Misschien leuk om te vermelden dat Marilyn Yalom in Geschiedenis van de borst (1996) schreef over de westerse beeldvorming door de eeuwen heen. ’Een boeiende, zeer uitgebreide studie over de geschiedenis van de vrouwenborst, van de Prehistorie en de Griekse Oudheid tot de vrouwenbeweging.’ (staat in onze bieb)

Poëzie
– Aafke Romeijn noemt Leegstand zelf haar eerste dichtbundel. Ze geeft erin een impressie van de depressies die haar leven moeilijk maken. Het is een combinatie van gedichten, proza en foto’s. Samen vormen die een soort van dagboek/logboek, een archief. Het gaat om overpeinzingen en pogingen om het fenomeen depressie vorm te geven.
– Het jaagpad op en af van Saskia de Jong is een bijna verhalende reeks gedichten, en een grillige, assocatieve bundel. De gedichten gaan over kijken, maken, kunst. Saskia de Jong’s vorige bundel, De deugende cirkel, was m.n. voor kinderen geschreven, en dat speelse komt ook nu weer terug.

Thrillers
 In hechtenis is de nieuwe spannende psychologische thriller van Nicci French. Tabitha zit vast in een huis van bewaring, beschuldigd van moord op buurman Stuart Rees. Van de bewuste dag kan ze zich echter haast niets herinneren, ze leed aan een depressie. Toch denkt ze dat ze onschuldig is. Wanneer ze merkt dat haar beoogde advocaat hieraan twijfelt, besluit ze zelf haar verdediging op zich te nemen. Maar dat blijkt lastig vanuit de cel.
– Helene Flood (1982) is een Noorse die in Oslo woont, ze is psychologe en onderzoekster. De therapeut is haar debuut-thriller die direct op de 2e plaats van de Noorse bestsellerlijst belandde. De therapeut is psychologe Sara, die vooral met getroebleerde tieners werkt. In haar vrije tijd klust ze samen met haar man Sigurd aan het grote huis dat ze van zijn opa geërfd hebben. Het is een onmogelijk project dat veel langer duurt dan ze gehoopt hadden. Dan verdwijnt Sigurd plots spoorloos, vlak nadat hij een lief berichtje aan Sara stuurde. Het grote, half gerenoveerde huis voelt opeens leeg en vijandig, en hoort en ziet ze van alles. Sigurd blijkt vermoord. Hoe kan ze daar als psychologe mee overweg?

Activiteiten en boeken-nieuws in Utrecht en daarbuiten: (dwz nu digitaal)
– Vooralsnog staat de eerder opgeschorte themadag Vrouwen en het surrealisme in het centraal Museum nog gepland op 15 mei (zie ook vorige nieuwsbrief). De tentoonstelling De tranen van Eros is inmiddels verlengd t/m 16 augustus, als musea tegen die tijd weer open mogen zijn. In de tussentijd is via de website van het museum de tentoonstelling in een 360º-tour te bekijken, en verderop staat meer uitleg over het thema en de schilderijen van o.a. een aantal vrouwelijke surrealisten: https://www.centraalmuseum.nl/nl/over-het-museum/nieuws-en-pers/kort-nieuws-en-blogs/tranen-van-eros-360-tour en https://www.centraalmuseum.nl/nl/tentoonstellingen/de-tranen-van-eros
– Nog een tentoonstelling die verlengd  (t/m 13 september) is en digitaal te bezoeken: The Future is Female – Love Letters in het CODA museum in Apeldoorn. Er is werk van 41 vrouwelijke kunstenaars samengebracht omdat er ng veel te verbeteren is in de waardering voor het werk van vrouwelijke kunstenaars. Ze vertellen allemaal op hun unieke, eigenzinnige, krachtige of liefdevolle manier een verhaal. Meer info: https://www.coda-apeldoorn.nl/nl/agenda/the-future-is-female-love-letters?utm_source=See+All+This+kunstbrief&utm_campaign=e2a2166555-EMAIL_CAMPAIGN_2020_03_26_05_39&utm_medium=email&utm_term=0_501c89cb0a-e2a2166555-190999001&mc_cid=e2a2166555&mc_eid=abd749ef32

Bibliotheeknieuws:
– Alle lopende activiteiten van/via de bibliotheek zijn tot nader datum opgeschort. Zodra er weer wordt begonnen, zullen we dat natuurlijk laten weten.
Voor het lenen van boeken bestaat de mogelijkheid om op afspraak boeken langs te halen, zie boven in de nieuwsbrief.
– Jonna is weer druk bezig gegaan om de catalogus aan te vullen, dus binnenkort zijn we weer bij.

Nieuwe boeken in de bibliotheek
Volg me van Joyce Spijker, Simone de Beauvoir, een leven van Kate Kirkpatrick, Lichter dan ik van Dido Michielsen.

Nieuwe recensies van deze maand als link bijgevoegd:
https://vrouwenbibliotheek.nl/2020/04/03/de-vriend-door-sigrid-nunez/
https://vrouwenbibliotheek.nl/2020/04/06/de-mannen-van-maria-door-anneloes-timmerije/
https://vrouwenbibliotheek.nl/2020/04/10/het-tristan-akkoord-door-ewa-maria-wagner/
https://vrouwenbibliotheek.nl/2020/04/15/de-engel-van-het-vergeten-door-maja-haderlap/
https://vrouwenbibliotheek.nl/2020/04/26/volg-me-door-joyce-spijker/

De leenbijdrage voor 2020 is opnieuw vastgesteld op € 26,-. Je kunt hiervoor onbeperkt boeken lenen en/of vriendin/vriend van de bibliotheek zijn.
Iedereen die boeken leent en/of wil gaan lenen wordt vriendelijk verzocht dit bedrag over te maken op banknummer NL71 INGB 0009 2669 95 ten name van Stichting Es Scent ovv naam en ‘leenbijdrage 2020’. Meer overmaken om de vrouwenbibliotheek extra te ondersteunen mag natuurlijk altijd. Eenmalig een boek lenen kan ook. De bijdrage hiervoor is € 1,- per boek, met een startbedrag van € 5,- per kalenderjaar.

Op www.vrouwenbibliotheek.nl is meer informatie over de bibliotheek te vinden en veel recensies, de nieuwsbrief is ook te lezen via onze website.
Sterkte in deze onwerkelijke tijden, en ik hoop jullie weer snel te kunnen zien in andere omstandigheden.

Hartelijke lees-groet,

Marjolein Datema                                                                              Utrecht, 29 april 2020

 

 

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Powered by: Wordpress