Recensies

‘De onsterfelijken’ door Chloe Benjamin

In De onsterfelijken van Chloe Benjamin lezen we over de vier Joodse kinderen Gold, die opgroeien in het New York van de jaren zestig. Zij bezoeken een waarzegster die hen elk de afzonderlijke datum voorspelt waarop zij zullen overlijden. De Amerikaanse schrijfster experimenteert op zeer geslaagde wijze met de gevolgen van die voorspelling voor de verdere levenswandel van de vier kinderen. De jongste broer, de homoseksuele Simon, verbrandt na de dood van zijn vader eind jaren zeventig zijn schepen achter zich en vertrekt naar San Francisco. Hij dompelt zich onder in het nachtleven en wordt danser. Dan beginnen er flyers te verschijnen om te waarschuwen voor de gevolgen van een dan nog onbekende ziekte die op straat wel ‘de homokanker’ wordt genoemd. Zus Klara wil, net als haar grootmoeder ooit was, mentalist worden. In Las Vegas – inmiddels zijn we beland in de jaren tachtig – bekwaamt ze zich in haar grootmoeders meest ambitieuze truc, de IJzeren Kaken. De oudste kinderen, Daniel en Varya blijven achter met hun moeder. Daniel maakt carrière als legerarts, die in het slop raakt als hij probeert zijn integriteit te bewaren. Varya doet wetenschappelijk onderzoek naar de sterfelijkheid van primaten en wordt door de komst van een journalist geconfronteerd met vragen over haar werk.

Chloe Benjamin laat de lezer als het ware steeds raden naar het antwoord op de vraag of het gebeurde ook was gebeurd als de voorspelling er niet was geweest. En onvermijdelijk vraag je jezelf af, wat voor invloed een dergelijke voorspelling op je eigen leven zou hebben. Mijn hooggespannen verwachtingen – als liefhebber van het genre van de familiegeschiedenis – heeft De onsterfelijken echter niet in kunnen lossen. Hoewel niet onaardig, kan het verhaal niet tippen aan andere relatief recente titels binnen het genre zoals Het achtste leven (voor Brilka) van Nino Haratischwili en Pachinko van Min Jin Lee. De personages van Chloe Benjamin zijn kleurrijk genoeg, maar ik ben – anders dan in voormelde boeken – nooit echt van ze gaan houden. Ik had bovendien gehoopt op een tikkeltje meer magisch realisme, maar het bleef (helaas voor mij) bij de waarzegster. Het filosofische element van het boek maakt het desalniettemin aanbevelenswaardig. Tot slot kan ik de prachtige kaft van het boek niet onvermeld laten.

Uitgever            Meulenhoff, 2019
Pagina’s            366
Vertaald            uit het Engels door Maaike Bijnsdorp en Lucie Schaap (The immortalists)
ISBN                  978 9029 092 739

Recensie door FK, november 2019

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Powered by: Wordpress