Recensies

‘Vrachtbrief’ door Miriam Guensberg

De Poolse Myron Kaminski beschrijft zijn levensgeschiedenis aan de hand van zijn oldtimers. Hij heeft een heel wagenpark aan oldtimers, die hij weg geeft aan zijn kleinkinderen nu zijn levenseinde in zicht komt.

Myron Kaminski was een priester in de Rooms-Katholieke kerk en leefde niet celibatair. Hij begint te vertellen over zijn jeugd. Zijn jeugd was erg moeilijk, onder andere door seksueel misbruik door de plaatselijke priester. Zijn ouders en zijn broers en zussen vallen ook niet mee. Zij noemen Myron Kaminski een bastaard en zijn zestien jaar oudere zus noemen ze een slet. Hij vraagt zich af of hij het kind van die zus is. Daarnaast was er extreme armoede in dit hele grote gezin met elf kinderen. Zijn vader gebruikte regelmatig geweld tegen zijn vrouw en dochters. Zijn zonen werden minder vaak geslagen. Myron was de uitzondering en kreeg veel slaag van zijn vader

Iedere oldtimer, die hij weg geeft, heeft bijzondere herinneringen. Ook heeft Myron Kaminski hele warme herinneringen aan de affaires die hij had met zijn minnaressen. Myron Kaminski maakt een plan en wordt om het uit te voeren geholpen door Roza, een vrouw die hij in dienst neemt. Hij geeft Roza de opdracht de oldtimers door middel van vrachtbrieven aan zijn onwettige kleinkinderen te geven. En zo gaat Roza telkens op pad om oldtimers te bezorgen.

Aan het einde van het boek sterft Myron Kaminski. Hij is geboren in Polen en vocht bij het geallieerde bevrijdingsleger. Hij verliest zijn nationaliteit tijdens de Tweede Wereldoorlog en wordt statenloos. Na de oorlog wordt hij Nederlander. Dan verandert hij zijn naam in Tony Kowalski.

Roza maakt op verzoek van Tony een boek van zijn dagboeknotities. Hij spreekt op een bandrecorder zijn levensverhaal in. Dit doet hij met de dagen zonder datum. Zo komt het levensverhaal eruit te zien als een soort dagboek. Ook heeft Roza van Tony de opdracht gekregen om het kindermisbruik aan te kaarten bij de Rooms-Katholieke Kerk. Tony Kowalski wil postuum het kindermisbruik aanpakken. Wat niet lukte toen hij nog leefde wil hij na zijn dood nog eens duidelijk onder de aandacht brengen van de kerk.

Vrachtbrief is een indrukwekkende roman en zeer de moeite waard. Ofschoon Myron Kaminski aan het einde van zijn leven staat, kan hij zich alle herinneringen nog voor de geest halen alsof het gisteren was. Ze zijn mooi en ontroerend beschreven. Fraai hoe hij aan de hand van zijn hobby, de oldtimers,zijn leven stukje bij beetje kan vertellen.
Als priester is hij precies wat hij niet zou moeten. Hij maakt regelmatig een minnares zwanger en maakt dan dat hij weg komt onder het motto: ik ben priester en kan geen vader zijn. Pas op zijn sterfbed krijgt hij wroeging, neemt dan toch de verantwoordelijkheid voor wat hij gedaan heeft, en is de belastingdienst te slim af met zijn vrachtbrieven, die er voor zorgen dat er geen erftax betaald hoeft te worden door de kleinkinderen die een oldtimer ontvingen.

Miriam Guensberg heeft zich voor Vrachtbrief laten inspireren door de geschiedenis van haar Pools-Joodse vader. Eerder schreef ze Poolse tranen en Ooit vanuit zijn levensverhaal. Deze romans vormen samen een drieluik, en in dit laatste boek komen we personages tegen uit de eerdere delen. Maar je kunt de boeken ook heel goed apart lezen.

Uitgeverij          De Kring, 2018
Pagina’s            248
ISBN                  978 9462 970 922

Recensie door Bianca van Leeuwen, oktober 2019

p.s. Gisteravond heeft eurocommissaris Frans Timmermans het eerste exemplaar in ontvangst genomen van haar nieuwste boek Held zonder vaderland, over haar inmiddels overleden vader, legerarts bij de Eerste Poolse Pantserdivisie.
Zie ook artikel in Trouw: https://www.trouw.nl/binnenland/mijn-poolse-vader-wilde-na-de-oorlog-niet-terug-naar-huis~bba37496/

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Powered by: Wordpress