Recensies

‘De verloren berg’ door Lieke Kézér

De verloren berg gaat over verlies en over hoe het leven doorgaat na het verlies van een dierbare. Deze tweede roman van Lieke Kézér draait om Thomas Noorman. Zijn vrouw Kira is overleden na een auto-ongeluk en hij blijft over met zijn drie kinderen Cleo, Matilde en Tommie. Hij is schrijver van beroep, en heeft zich altijd meer gefocust op schrijven dan op de opvoeding van zijn kinderen. Wanneer Kira overlijdt staat hij er alleen voor. Al snel wordt duidelijk dat hij geen idee heeft wat er allemaal komt kijken bij de zorg voor kinderen. Daarnaast kan hij ook maar moeizaam omgaan met de dood van zijn vrouw en zoekt zijn uitweg in roken, drinken en een affaire met Lauren, de kleuterjuf van Tommie. Wanneer dit laatste uitkomt, besluit Thomas onverwachts op vakantie te gaan met de camper naar de Pyreneeën.

Het boek is afwisselend opgedeeld in ‘de zee’ en ‘de bergen’. Hoofdstukken aangeduid met ‘de zee’ zijn flashbacks naar de tijd dat Thomas met zijn vrouw en kinderen aan zee woonden. In de hoofdstukken ‘de bergen’ wordt het verhaal verteld van de vakantie in de bergen. Er zit weinig spanning of romantiek in het verhaal en er wordt uitgebreid de tijd genomen om de omgeving te schetsen. Maar bovenal hangt er een grijze, sombere gloed over.

Thomas botst erg met zijn tienerdochter Cleo. Die is boos op de manier waarop Thomas omgaat met de dood van Kira, maar zelf heeft het ook erg zwaar met haar eigen verwerking. Cleo luistert niet of nauwelijks en doet haar eigen ding. Zo ook tijdens hun vakantie in de bergen, waar ze Manuel ontmoet en soms nachten wegblijft. Een passend citaat uit het boek beschrijft hoe ze zich manifesteert door het gehele boek heen:
“Ik vertrouw haar niet, dacht hij ineens. Het kwam hem ineens als zeer waarschijnlijk voor dat Cleo ervandoor was. De bergen in, de liefde tegemoet, dit was het kind dat zelden bevreesd was, dat bereid was pijn te lijden voor datgene waar ze haar zinnen op had gezet.” (pag 221)

Er zijn meerdere, veelal onbelangrijke bijrollen die niet veel toevoegen aan het verhaal. Wel laten de meeste van deze personen zien hoe er altijd mensen zullen zijn die beter weten hoe iemand zijn leven op zou moeten pakken en hoe snel en makkelijk er geoordeeld wordt over een andermans situatie.
Aan het einde komt er een onthulling die de situatie verandert. Maar ondanks dat die zonder meer helpt om het gedrag van Thomas te verklaren, zijn er in het hele boek niet of nauwelijks (hooguit hele kleine) verwijzingen hiernaar. Daardoor heeft de onthulling maar weinig toegevoegde waarde.

De verloren berg is een realistisch verhaal, waar alles draait om verdriet en rouw. Het is makkelijk te lezen en goed te volgen. Er zitten veel herkenbare stukken in en ik voelde ondanks alles toch enigerlei sympathie voor Thomas. Daarnaast intrigeerde het boek, waardoor ik bleef doorlezen. Een makkelijk weg te lezen boek, ondanks het onderwerp.

Uitgeverij         De Arbeiderspers, 2019
Pagina’s            265
ISBN                  978 9025 929 198

Recensie door Jamie Lee, september 2019

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Powered by: Wordpress