Recensies

‘Verlaten’ door Jane Harper

Drie keer langdurig rondreizen in Australië heeft me een grote fan gemaakt van dit land, dat een continent is met hippe steden en grandioze landschappen in een verscheidenheid aan klimaten. Het binnenland, de outback, is misschien wel het meest unieke landschap wat er is. Boeken die daar gesitueerd zijn kan ik niet laten liggen. Deze spannende roman van Jane Harper, getiteld Verlaten, was een goede greep. Het speelt in de ‘outback’, 1500 kilometer westelijk van Brisbane, en het is er heet, stoffig, leeg, prachtig en verschrikkelijk. Drie broers runnen twee aan elkaar grenzende boerderijen, in een gebied ‘zo groot als een klein land in Europa’. Vader Carl is dood, moeder Kathy leeft met zoon Bub, 30 jaar en ongetrouwd en zoon Cameron, 40 jaar en getrouwd met Ilse, die twee dochters onder de tien hebben. De oudste zoon Nathan woont drie uur rijden van de rest van de familie op zijn aangrenzende boerderij; hij heeft het kleinste gebied en waarvan een deel onvruchtbaar is. Hij is gescheiden van zijn vrouw, die met hun zoon Xander in Brisbane woont. Zijn schoonvader heeft een immense hekel aan Nathan omdat hij een ander soort man voor zijn dochter wenste. Nathan heeft de doodzonde begaan hem daarna, toen hij de stilstaande auto van zijn schoonvader op een weg in de bloedhitte in de outback tegenkwam, niet te stoppen, maar door te rijden. Daardoor werd Nathan in de hele gemeenschap sociaal uitgekakt, want je kunt nog zo’n hekel aan iemand hebben, je laat hem in die omstandigheden nooit aan zijn lot over. Het kan de dood betekenen.

Sociaal uitgekakt zijn is in de afgelegen outback ook een soort dood. Je hoort er niet meer bij. Nathan heeft het moeilijk. Daarbij komt dat hij met Ilse, voor haar huwelijk met Cameron, uitging en met haar een relatie wilde beginnen. Hij komt nog weinig bij zijn familie ( al doet hij wel gezamenlijk werk met zijn broers),  zijn zoon komt sporadisch logeren en de rest van de tijd verkeert hij ontevreden en ongelukkig in zijn sociaal isolement.

Op een dag vinden Nathan en zijn jongste broer Bud, hun broer Cameron. Hij ligt bij een gedenkteken – voor ooit in de hitte omgekomen mensen-  en is dood. Zijn auto wordt gevonden op een uur rijden van het gedenkteken, waar de door gruwelijke uitdroging overleden Cameron werd ontdekt. Hoe kan dat? Een raadsel, waar de schrijfster een zeer spannend verhaal van maakt. Ze bouwt de informatie gestaag op. Er zijn veel verdachten; de meeste figuren kunnen de moordenaar zijn. Je hebt net zelf bedacht dat de beschreven verdachte de moordenaar wel moet zijn, als in een volgend hoofdstuk door nieuwe informatie het daderschap weer ontkracht wordt. Dat klinkt gemakkelijk en onwaarschijnlijk, maar dat is het helemaal niet. De nieuwe informatie volgt harmonisch en logischerwijs op de voorafgaande scene. Een knappe constructie en goed geschreven.

Zowel het landschap met zijn uitgestrekte gebieden, de zinderende hitte, de grote droogte, het voortdurende gevaar van branden, ongelukken, calamiteiten met vee en huis,  als een gezin met problemen, en een gemeenschap met rancunes en vooroordelen, het zijn allemaal ingrediënten die deze thriller tot een zinderend verhaal maken.
Ik heb ervan genoten, maar ik zie dan ook de beelden voor mijn geestesoog van het unieke landschap en ik kan de geuren van de outback makkelijk oproepen. Enerzijds is de outback overgoten met het gevoel van treurige eenzaamheid,  maar anderzijds ook gevuld met de schoonheid van het lege oer-landschap. Er is de rauwheid van de mensen, die een zwaar leven leiden, wat randje overleven is en er is de saamhorigheid om er het beste van te maken.
Tot er iemand sterft. De oorzaak kan een samenspel zijn van landschap en klimaat, van de hand van een slimme moordenaar of van allebei. Briljant!

Iemand die geen binding met Australië heeft of wil krijgen leest dit boek wellicht anders. Ik heb geen idee. Maar ben je van plan een reis naar Australië te maken, of ben je er geweest, dan kan ik je verzekeren dat je zult genieten van deze lekkere, goede, spannende en kloppende  thriller. Het verhaal is goed geschreven, Jane Harper gebruikt mooie beelden, zet goede sfeertekeningen neer en de psychologische beschrijvingen van de personages zijn juist.

Verlaten is de derde thriller van Jane Harper. Ze ontving diverse prijzen en er worden boeken van haar verfilmd. Eerder schreef ze De Droogte en Wildernis.

Uitgeverij          A.W.Bruna, 2019
Pagina’s            415
Vertaald            uit het Engels door Grootenbrinkvertalingen (The lost man)
ISBN                  978 9400 510 821

Recensie door Hannah Kuipers, juli 2019

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Powered by: Wordpress