Recensies

‘Oude dozen’ door Marja Vuijsje

Een min of meer feministische leesgeschiedenis

Als de dozen met feministische boeken die langs de kant van de straat worden gezet je eenmaal gaan opvallen, dan zie je ze overal. De kleuren van de boekomslagen komen je al van ver tegemoet. De egaal rode is van ‘De tweede sekse’ van Simone de Beauvoir, de oranjerode bevat ‘Het kleine verschil’ van Alice Schwarzer, de turquoise met donkerblauwe opdruk ‘De schaamte voorbij’ van Anja Meulenbelt ….”   (pag.1)

Marja Vuijsje vindt erin dezelfde aandachtsstrepen, vraag- en uitroeptekens als die zij zelf destijds bevlogen aanbracht.
Even had ik de neiging die dikke rode van Simone de Beauvoir uit die doos naast de papiercontainer in de Jodenbreestraat mee naar huis te nemen. Ik heb het toch maar niet gedaan. Bij thuiskomst heb ik mijn eigen exemplaar uit de kast gepakt. Samen met een stapel andere boeken die ik zo vaak op straat zag staan.”    (pag.32)

In Oude dozenbespreekt zij stuk voor stuk de veelal door haar leeftijdsgenoten reeds afgedankte feministische klassiekers, die haar inspireerden als enthousiast deelneemster aan de tweede feministische golf uit uit de jaren zestig, zeventig en tachtig van de vorige eeuw. Werken waarvan niet zozeer de daadwerkelijke inhoud, doch de context waarin ze gelezen werden haar gevormd hebben als jonge vrouw. Ze sloot zich aan bij een zogeheten ‘femsoc’ (feministisch-socialistische) praatgroep, waarin onder de zinsnede “het persoonlijke is politiek” werd geijverd voor onder andere kindercrèches, arbeidstijdverkorting, sekseneutraal onderwijs, blijf-van-mijn-lijfhuizen, abortusvrijheid en gratis anticonceptie. Het waren idealen waarover avondenlang werd doorgepraat, dikwijls vergezeld door stevig bijschenken van goedkope wijn of sherry, en waarvan achteraf niet meer herleidbaar was waarom het gesprek ontaardde in sentimentele saamhorigheid, dan wel in als onoverbrugbaar ervaren meningsverschillen. Met haar scherpzinnigheid en lichte spot, weet Marja Vuijsje de gepassioneerde roerigheid van haar jeugd intiem en verre van clichématig neer te zetten. “Mijn belevenissen met mannen stonden grotendeels haaks op het soort ervaringen dat paste in een rechtlijnig feministisch betoog. De jongens die ik had bemind waren vrijwel allemaal aardig, trouw en zorgzaam geweest, en mijn vader paste ook al niet in het plaatje van de onderdrukkende macho.”  (pag. 50)

Voor wie deze tijd niet zelf doorleefd heeft, zoals ik, biedt zij op lichte toon een indruk van wat de feministen van destijds beroerde en bezielde. Middels innemende beschrijvingen van de Amsterdamse arbeiderswijk waar zij opgroeide en haar stamcafé Bohemia, ontmoetingsplek van ‘buurtbewoners, krakers, vage kunstenaars, echte jazzliefhebbers en links volk van diverse pluimage’  kleurt zij de kaders van haar bloemlezing, die zich gaandeweg tot een prachtig ‘veldboeket’ gevormd heeft. “Achter elk boek dat ik onder handen nam kwam weer een ander boek vandaan dat erom vroeg niet vergeten te worden. En bij elk van die boeken doemden herinneringen op aan vrouwen en mannen die mijn leven beïnvloed hadden.”      (pag. 33)

Uitgeverij         Atlas Contact, 2018
Pagina’s            252
ISBN                  987 9045 032 252

Recensie door Céline, juni 2019

 

 

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Powered by: Wordpress