Recensies

‘Spiegel Spiegel Schouder’ door Dorthe Nors

Sonja is een beetje een eenzame vrouw die probeert te leren autorijden. Ze is de 40 gepasseerd. Ze werkt als vertaalster van de boeken van Gösta Svensson en is eigen baas over haar tijd. Ze heeft een aangeboren evenwichtsstoornis en dat moet geheim blijven omdat ze wil leren rijden. Alleen is Sonja niet zo handig, ze kan niet schakelen. Ze heeft nu al 6 maanden autorijles en kan het nog steeds niet. Haar rij-instructeur, Jytte, schakelt steeds als zij naast Sonja zit tijdens de les. Sonja is afgekeurd wegens draaiduizeligheid of te wel benigne paroxysmale positionele duizeligheid (BPPD). Jytte kletst veel en is niet erg redelijk. Dat maakt de autorijles moeilijk voor Sonja.

Sonja gaat wekelijks naar een masseuse om zich te laten masseren. De regelmatige contacten die Sonja heeft zijn Jytte en de masseuse Ellen. Verder heeft ze niet zoveel contact met andere mensen. Ellen vraagt Sonja voor een uitje en Sonja gaat mee, ofschoon ze er niet zoveel zin in heeft. Ze gaan met een groepje vrouwen mediteren in het bos. Sonja moet tijdens dit uitje plassen en gaat weg bij de groep omdat ze niet in het wild wil plassen. Ze gaat naar een cafetaria, plast daar en drinkt er koffie met slagroomtaart. Sonja neemt daarna de trein naar huis.

Molly, die eigenlijk Lone heet, is een vriendin van Sonja sinds haar kinderjaren. Met Molly heeft ze wel contact, maar in dat contact staat Molly veel centraler dan Sonja. Molly heeft dit niet in de gaten ondanks het feit dat ze afgestudeerd psychologe is.

Ook met haar zus Kate heeft Sonja weinig contact. Kate wil nooit aan de telefoon met Sonja praten. Kate laat dat over aan haar man Frank.

Tot slot verloopt het contact van Sonja met haar ouders erg moeizaam. Haar vader is doof geworden door blootstelling aan te veel lawaai en haar moeder is ook al geen prater aan de telefoon.

Op een dag neemt Sonja het besluit de autorijlessen anders aan te pakken en gaat naar Folke, de baas van de autorijschool, om te vragen of híj haar voortaan les wil geven in plaats van Jytte. Folke gaat daarmee akkoord. Dit tot ongenoegen van Jytte die Sonja de les leest en uitmaakt voor schijtlijster. Folke gaat het schakelprobleem voortvarend aanpakken en Sonja krijgt daadwerkelijk schakelles.

Ook na twee keer lezen wist ik niet echt wat ik van het boek moest vinden. Er gebeurt weinig. Sonja kijkt veel naar het verleden, vertaalt boeken, en volgt autorijles. Ze draait steeds in een kringetje rond en komt geen stap verder. Haar draaiduizeligheid lijkt symbool voor de onrust en de onevenwichtigheid in haar eenzame leven, én voor de relatie met haar zus, haar moeder en haar werk. Dorthe Nors heeft het overigens wel goed geschreven en knap bedacht: zoveel zeggen over weinig, verwachtingen kweken die niet uitkomen. Verleden en herinneringen lopen als een kronkelende lijn door het boek.

Er blijft daarnaast veel onduidelijk. Waarom wil Sonja op 40-jarige leeftijd haar rijbewijs nog halen? Wat heef de schrijfster willen laten zien in Spiegel spiegel schouder (in het Deens staat er Spiegel schouder knipper)? Op het eind van het boek heeft Sonja nog steeds weinig contacten en geen rijbewijs, al verwacht je dat al lezende wel. Ze kan alleen beter schakelen. Zou dat ook symbolisch zijn?.

Uitgeverij          Podium
Pagina’s             175
Vertaald            uit het Deens door Edith Koenders (Spejl skulder blink)                        
ISBN                  978 9057 598 586

Recensie door Bianca van Leeuwen, oktober 2018

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Powered by: Wordpress