Recensies

‘Mathilda’ door Mary Shelley

Mathilda is geen vrolijk boek. Het is een boek waar in veel gehuild wordt.
Het begint met een omschrijving van de ouders van Mathilda. Mathilda’s moeder sterft in het kraambed en laat een diep bedroefde man en dochter achter. Mathilda’s vader kan de situatie niet aan en plaatst zijn dochter in de zorg bij zijn 15 jaar oudere zus. Deze zus is een ongetrouwde, niet erg warme dame, die niet veel op heeft met kinderen. Zo verlopen de eerste jaren van Mathilda’s leven. Ze woont in een sprookjesachtig mooie omgeving in Schotland en na 16 jaar komt er een brief van haar vader. Hij komt terug. De eerste paar maanden zijn erg gelukkig en mooi. Het enige minpunt is het feit dat Mathilda’s tante sterft.

Na een aantal maanden bekoelt de liefde tussen vader en dochter en begint een drama. Ze vertrekken uit Schotland en gaan naar Londen. Daar blijven ze een aantal maanden. Mathilda’s vader ontwikkelt een incestueuze liefde voor Mathilda en vecht daar tegen. Mathilda snapt er niets van dat haar vader zo koel en afstandelijk doet, en waarom hij zo verdrietig is. Ze vertrekken weer uit Londen en gaan naar het landhuis in Surrey waar ze vroeger als gezin gewoond hebben. Daar verslechtert de situatie met Mathilda’s vader verder en Mathilda is ook erg verdrietig. Ze doet alles wat ze kan om haar vader weer op te vrolijken, maar niks helpt. Er volgt een confrontatie en dat is een grote schok voor Mathilda. Mathilda’s vader schrijft een afscheidsbrief aan Mathilda en Mathilda begrijpt dat haar vader zelfmoord wil gaan plegen. Ze gaat achter hem aan, samen met een bediende. Ze reizen de hele reis die Mathilda’s vader reist. Aan het einde is Mathilda’s vader verdronken in zee. Mathilda zelf is ziek en in de rouw. Ze krijgt hele hoge koorts en een bijzonder hevige verkoudheid. Na haar herstel gaat ze naar de familie van haar moeder en is ze depressief. Deze depressie is prominent aanwezig en ze besluit weg te gaan. Ze zet haar dood in scene en gaat naar het hoge noorden van Engeland waar ze gaat wonen in een klein huisje op de heide. Het is daar erg eenzaam en dat is precies wat ze zoekt omdat ze ongeschikt is voor gezelschap. Ze leeft eenzaam op de heide en na een paar jaar wordt ze rustiger. Ze neemt de dingen gelaten op, maar is nog steeds depressief. Op een dag ontmoet ze op de eenzame heide een dichter, Woodville, die ook verdrietig is. Zijn verloofde overleed kort voor de huwelijksdag en nu doolt hij verdrietig rond. Ze worden vrienden. In Woodville vind Mathilda een vriend die rust brengt. Op een dag besluit Mathilda Woodville te vragen samen met haar zelfmoord te plegen. Ze zet de laudanum klaar en is klaar voor de dood. Maar het loopt anders. Woodville wil geen zelfmoord plegen en doet zijn best Mathilda op te vrolijken zo dat de gedachte aan zelfmoord weg gaat. Woodville ontvangt een bericht dat zijn moeder erg ziek is en hij moet naar haar toe. Hij laat een depressieve Mathilda achter en gaat naar zijn ouderlijke huis terug om voor zijn moeder te zorgen.

Op een dag na een lange wandeling op de heide verdwaalt Mathilda en slaapt die nacht onder de blote hemel. Het regent en ze wordt door en door nat. Ze krijgt hevige koorts. Ze vindt de weg terug naar huis en is vanaf dat moment ernstig ziek. Dat geeft haar grote vreugde omdat ze dood wil en de dood is nabij. Ze schrijft voor Woodville een boek over haar leven, neemt van alles afscheid en gaat dood.

Toen Mary Shelley dit boek schreef was ze depressief door de dood van haar twee nog zeer jonge kinderen. Dit boek is nooit gepubliceerd geweest tijdens haar leven. Ze gaf het boek ter publicatie aan haar vader die haar boeken uitgaf. Maar haar vader gaf het boek niet uit omdat het over incest ging. Hij gaf het boek nooit terug aan zijn dochter ofschoon Mary Shelley daar vaak om gevraagd heeft. Dit boek is in 1959 uitgebracht, lang na de dood van Mary Shelley en haar vader. Het is in 2017 voor het eerst vertaald in het Nederlands.

Uitgeverij         L J Veen Klassiek, 2017
Pagina’s            145
Vertaald            uit het Engels door Marijke Versluys
Nawoord           van Hanna Bervoets
ISBN                  978 9020 415 360

Recensie door Bianca van Leeuwen, april 2018

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Powered by: Wordpress