Recensies

‘Lila’ door Marilynne Robinson

Lila is het derde deel in een trilogie waarvan het eerste boek (Gilead) een Pulitzer Prize heeft mogen ontvangen. Marilynne Robinson is dan ook een veelgeprezen auteur en persoonlijkheid. In 2016 benoemde het tijdschrift Time haar zelfs tot een van de 100 meest invloedrijke mensen. In haar werk komen vaak dezelfde thema’s en motieven naar voren. Religie en spiritualiteit, familie en hoe men omgaat met de wereld om zich heen. Zo ook in deze roman

Lila is prima te lezen als een op zichzelf staand verhaal. Eigenlijk is het een nieuw verhaal over een personage uit de eerdere boeken. Dit personage is Lila, een dakloze jonge vrouw die in haar eentje rondzwerft. Gaandeweg kom je meer over haar armoedige verleden te weten, hoe zij als klein meisje door Doll ontvoerd werd en opgroeide als een vagebond in het Middenwesten van de Verenigde Staten. Uiteindelijk belandt zij in het stadje Gilead en trouwt met de dominee John Ames. Dit laatste klinkt misschien nogal plotseling, maar zo gebeurt het ook in het boek. Dit komt grotendeels door de structuur en opbouw van het verhaal.

Het boek heeft geen hoofdstukken, slechts een aantal alinea’s en het verhaal wordt niet chronologisch verteld. Hierdoor is er sprake van een enigszins verwarrend narratief, waarin constant gewisseld wordt van tijd en plaats. Pas tegen het einde van het boek is de lezer op de hoogte van Lila’s volledige geschiedenis. Dat is echter ook niet per se het belangrijkste aan deze roman.

Belangrijker zijn de vragen en kwesties die Lila’s vele innerlijke monologen oproepen. Zij is getrouwd met een man die een geloof aanhangt wat volledig haaks staat op de manier waarop zij is opgevoed en heeft geleefd. Lila worstelt dan ook vaak met het idee dat haar vrienden en opvoeders tot de hel zijn veroordeeld, terwijl ze zich daar nooit bewust van zijn geweest. De gesprekken die zij hierover voert met John Ames zijn interessant en geven stof tot nadenken.

Een ander aspect uit het verhaal dat doet nadenken is of iemand die ongeschoold, onwetend en een beperkte taalkennis heeft zichzelf wel echt kan uiten. Lila heeft als kind een jaar op school doorgebracht en is daardoor in staat om te lezen, in tegenstelling tot de mensen waar zij mee opgroeide. In haar omgang met John Ames komt een leergierigheid naar voren die gehinderd wordt door haar gebrekkige kennis. De naïeve en soms simplistische gedachtegang van Lila is een fascinerend tegenpool van de heldere en ietwat starre levensovertuiging van John Ames. Het is verfrissend om twee verschillende visies zo gestroomlijnd naast elkaar weergegeven te zien.

Ten slotte, dit boek is absoluut een aanrader, maar waarschijnlijk niet voor iedereen. Geen hoofdstukken betekent dat er weinig adempauzes zijn en het soms moeilijk is om alles te verwerken. Lila is geen roman om zomaar even te lezen, je moet er echt voor gaan zitten. Het verhaal is er echter een van ontdekking en zelfreflectie, wat het zeker tot een waardige en lonende tijdsbesteding maakt.

Uitgeverij         De Arbeiderspers
Pagina’s            268
Vertaald           uit het Engels door Janine van der Kooij (Lila)
ISBN                 978 9029 538 749

Recensie door Litania de Graaf, januari 2017

 

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Powered by: Wordpress