Recensies

‘De oorlog heeft geen vrouwengezicht’ door Svetlana Alexijevitsj

Svetlana Alexijevitsj - oorlog heeft geen vrouwengezichtEen boek met zóveel onvoorstelbare verhalen moet je af en toe opzij leggen om te beseffen dat dit waargebeurde geschiedenissen zijn, die hebben plaatsgevonden in de periode dat ik geboren werd en mijn eerste stappen zette.

Svetlana Alexijevitsj laat vrouwen aan het woord, die na jaren zwijgen hun diep verborgen herinneringen naar boven kunnen laten komen. Moeizaam, soms lukt het niet om te praten, vaak komt een golf van ervaringen naar buiten en is de opluchting groot dat er nu eindelijk iemand is die het verhaal wil horen en opnemen. Dat gebeurde in 1985, 40 jaar na het einde van de oorlog. De verhalen zijn nu voor het eerst in het Nederlands uitgegeven.

De lezer krijgt een niet te geloven, een niet te bevatten geschiedenis voorgeschoteld.
Meisjes, jonge vrouwen meldden zich vrijwillig aan om het Vaderland (telkens met een hoofdletter) te verdedigen en de overwinning te bezorgen. Ze geven hun opleiding, hun studie en baan op, laten moeders in onzekerheid achter om hun vaders, broers en mannen te volgen. Daarbij willen ze vaak in de voorste linies opereren als een echte militair. De mannen weten niet wat hen overkomt met deze stellige deelname aan de oorlog.

De droom het Vaderland te verdedigen eindigt in een pure nachtmerrie en veel vrouwen durven, willen en kunnen er na 1945 niet over praten.
De komst van Svetlana én het feit ze nu oud zijn maakt het spreken mogelijk.

In het hele boek is de oorlog gruwelijk aanwezig, voelbaar……
De vrouwen zijn thuis vertrokken in de heilige overtuiging de oorlog te gaan winnen; ze verliezen echter onmiddellijk hun jeugd, hun onbevangenheid en worden in korte tijd oud. Letterlijk grijs. Levenslang dragen ze hun niet-te-vertellen ervaringen mee, een trauma.
Dankzij Svetlana Alexijevitsj hoeven veel ervaringen niet onuitgesproken mee het graf in.

Een boek dat niet te lezen is en tóch gelezen moet worden om deze kant van de Tweede Wereldoorlog te leren kennen.

Uitgeverij       De Bezige Bij
Pagina’s          384
Vertaald          uit het Russisch door Jan Robert Braat (Oe vojny – ne zjenskoje litso, 1985)
ISBN                978 9023 499 527

Recensie door Laura, oktober 2016

 

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Powered by: Wordpress