Recensies

‘Wij geluksvogels’ door Amy Bloom

In Wij geluksvogels wordt een aantal jaren beschreven uit leven van Eva en de mensen die dichtbij haar staan. Het speelt zich af tussen 1939-1949.
Eva wordt als 12-jarige door haar moeder achtergelaten bij haar vader Edgar, wanneer de vrouw van haar vader is overleden. Haar halfzus, Iris, voelt zich aanvankelijk superieur, maar er ontstaat al snel een bijzondere band tussen de twee meiden. Ze besluiten samen weg te gaan bij hun vader en te gaan wonen in Hollywood. Iris blijkt een talent in het vertolken van rollen en werkt zich op in Hollywood. Eva ondersteunt haar zus in alles en reist met haar mee, ondanks dat ze daardoor niet meer naar school kan.

In Hollywood wordt Iris verliefd op een actrice, die haar keihard laat vallen wanneer de pers weet krijgt van de in die tijd ongepaste lesbische relatie. Iris wordt verguisd en komt niet meer aan het werk. Haar visagist, de wat oudere Francisco, blijft heilig in haar geloven en haar steunen. In deze lastige tijd staat de vader van Eva en Iris weer voor de deur. Hij sluit vriendschap met Francisco. De zussen van Francisco kennen een gezin in New York dat op zoek is naar een gouvernante en butler. Iris en Edgar kunnen deze rollen vervullen. Franciso rijdt mee naar New York, de hele autorit naar New York bestuderen ze boeken over allerlei soorten onderwerpen om in aanmerking te komen voor beide banen en met succes.

Iris wordt verliefd op de keukenmeid, Reenie, die op dat moment nog getrouwd is. Eva en Iris gaan regelmatig bij het stel kaarten. Er ontstaat een bijzondere band tussen Eva en Gus, Reenies echtgenoot. Door een valse anonieme melding, van Iris, dat Gus staatgevaarlijk zou zijn, wordt hij gevangen genomen.

Terwijl Iris werkt als gouvernante en later weer als artieste, ontwikkelt Eva zich als toekomstvoorspeller door het lezen van tarotkaarten. Ze realiseert zich dat ze geen paranormale gave heeft, maar wel de kunst beheerst om mensen verder te helpen.

Met het vertrek van Gus kan de liefde tussen Iris en Reenie opbloeien. Iris wil Reenie, die een kinderwens heeft, het mooiste geven wat ze kan geven en ze neemt een weeskind aan, Danny.

Wanneer Reenie overlijdt bij een brand en Iris gewond geraakt door diezelfde brand opgenomen wordt in een revalidatiecentrum zorgt Eva voor Danny en ook voor haar inmiddels terminale vader. Daarnaast bouwt ze haar zaak als waarzegster verder uit.

Het verhaal wordt verteld door middel van verhalen vanuit het perspectief van de verschillende hoofdpersonen, met af en toe een overlap in de tijd. Daarnaast worden delen beschreven door middel van brieven die de hoofdpersonen aan elkaar schrijven. Gus’s zijn verhaal wordt verteld door middel van brieven. Hij wordt uitgewisseld met krijgsgevangenen en verblijft een tijd in Duitsland. Aan het einde van het boek is hij weer in gelegenheid terug te keren naar Amerika en naar Eva. Iris leven wordt na het ongeluk verteld door middel van brieven. Tevens wordt er regelmatig over het leven en de liefde van Edgar geschreven.

Aanvankelijk begon ik erg enthousiast aan Wij geluksvogels en vond ik het meeslepend, maar halverwege het boek hield het verhaal mijn aandacht niet meer vast. Ik miste de diepgang in de karakters van de personen. Het is een vertelling van het leven en de liefde, maar ik mis spanning in het boek.

De titel Wij geluksvogels komt cynisch op mij over. Het verhaal lijkt mij een voortdurende zoektocht naar geluk hetgeen de titel dubbelzinnig maakt. Ik vraag mij af hoe gelukkig Eva is in de schaduw van haar zus. Ik kan de titel eigenlijk niet echt goed verklaren aan de hand van het boek.

Over de auteur, Amy Bloom
Amy Bloom is een Amerikaans schrijfster en psychotherapeute, en heeft les gegeven (creative writing) op Yale University. Ze is auteur van drie romans, drie verhalenbundels, een kinderboek en een verzameling essays. Ze is genomineerd voor zowel de National Book Award als de National Book Critics Circle Award. Haar bestverkochte roman, Away, was een episch verhaal over een Russische immigrant .
Ze heeft artikelen geschreven voor The New Yorker, The New York Times Magazine, The Atlantic Monthly, Vogue e.a. Ze won een Nationale Tijdschriftenbon Award voor Fictie.
Ze woont in Connecticut en is op dit moment Writer in Residence aan de Wesleyan University.

Uitgeverij         Nijgh en van Ditmar, 2014
Pagina’s           264
vertaald            uit het Engels door Paul Syrier (Lucky us)
ISBN                 978 9038 898 872

recensie door Esther Warnaar, maart 2016

 

 

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Powered by: Wordpress