Recensies

‘Grijs gebied’ door Marion Pauw

grijsgebiedTer gelegenheid van de Maand van het Spannende boek, juni 2015, ontvangt iedereen die een boek koopt de mini-thriller van Marion Pauw, getiteld Grijs gebied. Het boekje van 95 pagina’s wordt aangeboden door de Stichting CPNB (Collectieve Propaganda van het Nederlandse Boek). De boekverkoper is de grootste gever. De boekwinkel moet het boekje kopen om het te kunnen weggeven. Is het boekje op dan weet je dat het budget van die boekverkoper op is. Wees niet boos op de boekverkoper, maar vraag om de link van het e-book. Het boekje is in de Vrouwenbibliotheek te leen.

Marion Pauw schrijft sinds 2005. Ze werd bekend met Daglicht in 2008, het boek dat succesvol verfilmd werd. Hemelen in 2014 kreeg veel aandacht en verkocht goed. Ik schreef in de recensie: ‘Hemelen is een soort blijspel met slapstick-achtige scènes. Het is een goede thriller van het niveau van Saskia Noort, met meer humor en beter geschreven. Geen hoogstaand werk, niet echt spannend, wel amusant.’
(http://vrouwenbibliotheek.nl/2014/08/01/hemelen-door-marion-pauw/)

Grijs gebied is een spannend verhaal, overzichtelijk met een klein aantal hoofdfiguren en een serieuze plot. Het is goed geschreven, de hoofdfiguren zijn echte mensen. Hun dialogen en hun gedachten zijn adequaat en af en toe grappig. Voor niet-thrillerlezers is het boekje een goede kennismaking met het genre.

In een interview in de Volkskrant zei Marion Pauw dat ze na het geschenkboekje wilde stoppen met het schrijven van thrillers. Die bewering zal wel op stress duiden na het onder-druk-met-deadline schrijven, want half juli 2015 verschijnt haar nieuwste thriller We moeten je iets vertellen.

Grijs gebied begint met een jonge vrouw, Naomi, die ’s nachts na sluiting van het café waar ze werkt door een donker tunneltje fietst en van haar fiets wordt getrokken. Een man verminkt haar op gruwelijk wijze door haar bij voortduring in het gezicht te trappen en haar vervolgens te verkrachten. Buschauffeur Albert, die aan slapeloosheid lijdt is op zijn balkon getuige van de geluiden van het geweld en de aanranding. Door de alertheid van een late fietser, een docent lichamelijke oefening die van een feestje komt, wordt de verkrachting verijdeld. De dader vlucht weg.

Buschauffeur Albert is een gemankeerde man, zijn ambities lagen beduidend hoger dan hij heeft gerealiseerd. Hij is een rokende stoelenvuller met een saai huwelijk en draait zijn diensten in de bus routineus en onverschillig. Hij heeft een aantal vaste reizigers in de bus (zoals Kevin, een autistische jongen) waar hij zo zijn gedachten over heeft. Deze Albert is de ster van Grijs gebied. Bijzonder goed getroffen, grappig in zijn observaties, met onverwachte acties. Hij wordt door de politie bij gebrek aan een andere verdachte, gezien als mogelijke dader. Reden voor de uitgebluste lafaard om in actie te komen. De minst sterke scènes zijn die met het politiekoppel (man en vrouw) dat de zaak onderzoekt. Hun ver- en geschillen worden blootgelegd aan de hand van hun koffiegedrag bij de Starbucks.

Marion Pauw schrijft beeldend, spannend en amusant. Dit kleine boekje zou een goede film opleveren.

Uitgeverij         Stichting Collectieve Propaganda van het Nederlandse boek, 2015
pagina’s            94
ISBN                 978 9059 652 828

recensie door Hannah Kuipers, juni 2015

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Powered by: Wordpress