Recensies

‘Op Reis met Hillary Clinton’ door Kim Ghattas

Kim Ghattas - Op reis met Hillary ClintonKim Ghattas is een kind van de Libanese burgeroorlog. Half-Nederlandse en half-Libanese is zij in Beiroet, de hoofdstad van Libanon, opgegroeid. Ondanks dat ze de kans had om zich in te schrijven bij Europese en Amerikaanse universiteiten besloot de jonge Ghattas in Beiroet te blijven. Hier schreef ze als journaliste voor Amerikaanse en Europese kranten. Ze was correspondente voor de BBC in Libanon totdat zij in 2008, op 32-jarige leeftijd, een unieke kans kreeg. Zij zou als correspondente voor de BBC naar Washington kunnen verhuizen om te werken op het ministerie van Buitenlandse Zaken. Een zakelijke reis, maar ook persoonlijk.

Tijdens de Libanese burgeroorlog had de VS nooit aan de verwachtingen van het Libanese volk voldaan. De rol van de VS in de Libanese burgeroorlog, dan wel als redder dan wel als veroorzaker, was nooit volledig duidelijk. Deze gevoelens nam Kim Ghattas mee naar Amerika. Misschien zou ze daar, in het hart van de Amerikaanse politiek haar antwoorden vinden.

Wat volgt is een verslag van het Amerikaanse buitenlandse beleid geleid door Hillary Clinton als toenmalig minister van Buitenlandse zaken. Dit verslag is buitengewoon uniek; Ghattas’ positie als correspondente gaf haar de kans om mee te maken hoe het er bij het buitenlandse beleid in de VS nou echt aan toe ging. Maar het is ook een verslag dat vooral heerlijk is voor de liefhebber, en nee, ik ben daar jammer genoeg niet één van. Ghattas’ gedetailleerde verslag over het buitenlandse beleid in de VS gaat namelijk diep, zo diep dat de ‘gewone’ lezer regelmatig door de bomen het bos niet meer kan zien. Want wat waren de spanningspunten tussen China en de VS nou ook alweer? En waarom was Hillary’s bezoek aan Japan nou zo ontzettend baanbrekend? Antwoorden van deze vragen staan wel degelijk in het boek, maar vaak iets te beknopt. Ghattas’ gaat in de veronderstelling dat haar lezers een bepaalde basiskennis hebben over de internationale politiek, en het begrip ‘basiskennis’ wordt hierbij heel breed genomen.

Is het boek daarmee dan volledig afgeschreven? Natuurlijk niet. Het boek is misschien te onpersoonlijk voor de gemiddelde lezer, de politicologen onder ons zullen dit boek waarschijnlijk van begin tot eind verslinden.

Ook ontbreekt er niet een persoonlijke tint aan dit boek. Vooral in het laatste hoofdstuk gaat Kim Ghattas weer terug naar waar haar reis om begon: de oorlog. Deze keer is dat in Syrië, dicht bij huis, maar voor haar ook dicht bij haar hart. Prachtig weet zij te vertellen over haar persoonlijke herinneringen. Hoe haar moeder haar in een oude Mercedes door de donkere straten van Beiroet rijdt, terwijl zij koortsig onder een deken op de achterbank ligt. De beelden van de oorlog in Syrië brengen haar weer terug naar de oorlog in Libanon, haar ervaring in Washington geven het geheel een ander perspectief.

Het beeld van de VS als oppermacht, inclusief complottheorieën en geheime agenda’s, lijkt allemaal mee te vallen. Het ware Amerika heeft Ghattas persoonlijk kunnen meemaken; deze VS vallen in een grijs gebied, en daarmee zijn ze niet zo heel anders dan alle andere landen op aarde.

Uitgeverij        Nieuw Amsterdam Uitgevers, 2013
Pagina’s           368
ISBN                978 9046 813 652

Recensie door Kimberly Monpellier, februari 2015

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Powered by: Wordpress