Recensies

‘Het dodenspoor’ door Sara Blaedel

BLAEDEL_Dodenspoor_WT.inddSune, een vijftienjarige jongen, verheugt zich op zijn inwijdingsceremonie, een offerritueel waardoor hij officieel opgenomen wordt in de gezworen broederschap van mannen, een groep Odinisten in het plaatsje Hvalsø (ongeveer 60 kilometer van Kopenhagen met rond de vierduizend inwoners) in Denemarken. Hij moet iets offeren, kiest daarvoor het zakmes dat hij van zijn vader kreeg en zal een gave ontvangen die hem zal ondersteunen bij zijn ontwikkeling tot man.

De groep Odinisten waartoe de vader van Sune, een slager, behoort is een gesloten mannengroep. De vrouwen spelen geen rol. Het is een broedergemeenschap van een primitief soort. In de groep sluimeren een aantal geheimen uit het verleden, die de leden proberen te verhullen. Het inwijdingsritueel van Sune is een aan de godin Freya opgedragen vruchtbaarheidsritueel, dat volledig uit de hand loopt. Sune hoopte dat hij een hamer van Thor zou krijgen, maar hij krijgt een prostituee aangeboden om hem seksueel in te wijden, ten overstaan van de hele kring van mannenbroeders. Hij weigert. Hij rent weg, maar de groep maakt af wat ze met Sune dachten te beginnen, met een gruwelijke afloop. Loyaliteit is een afgedwongen kwaliteit in deze groep mannen en dat betekent dat Sune vogelvrij is.

Tegengesteld aan wat in Het dodenspoor wordt beschreven is het huidige Odinisme momenteel vooral een manier van leven. Er is wereldwijd een aanzienlijke opleving van deze oude heidense religie van de Noordse goden. Men beoefent magie voor genezing en spirituele ontwikkeling, houdt contact met het Goddelijke. Odinistische jaarfeesten spelen zich in de natuur af. De gelovigen richten zich op een natuurlijk ecologisch evenwicht. Negen nobele deugden worden nagestreefd: moed, waarheid, eer, trouw, volharding, discipline, gastvrijheid, vlijtigheid en behulpzaamheid. Waren vroeger de mannen de hoeders van dit geloof, tegenwoordig zijn er veel vrouwen actief in kleine gemeenschappen van Odinisten, die zich over de hele wereld hebben verspreid. Louise Rick, leidinggevende van de Speciale Eenheid van de afdeling Opsporing en haar collega – tevens minnaar – Eik komen in deze derde thriller van Sara Blaedel (weer) in actie als Sune als vermist wordt opgegeven. Louise is zelf in Hvalsø opgegroeid, heeft daar een trauma opgelopen, door de zelfmoord van haar vriend waar ze als twintigjarige mee zou gaan samenwonen.

De lezer weet wat er met Sune is gebeurd, maar de afdeling Opsporing nog niet. Het boek volgt de naspeuringen naar Sune van Louise en Eik, en de reconstructie van wat er gebeurd zou kunnen zijn, waarbij ook een vriendin van Louise een rol speelt. Deze Camilla is de vrouw van een landeigenaar, die het bos bezit waar de Odinisten hun ceremonies houden. Niet alleen Louise en Eik zijn op zoek naar Sune, ook de mannengroep is achter hem aan, met de meest afgrijselijke bedoelingen. Er woont op het landgoed een oude vrouw, die ronddwaalt en in het voorbijgaan mysterieuze dingen zegt als: ‘De wagens rollen over het Dodenspoor.’

Op zich leek het gegeven van dit boek me wel interessant. Het revival van het Odinisme kan een boeiend onderwerp zijn. Helaas speelt het boek in een kring van de allerprimitiefste Odinisten. Het boek is een simpel verhaal over de speurtocht naar de verdwenen jongen en de speurtocht naar de gang van zaken rond de zelfmoord van het vriendje van Louise. Er is weinig diepgang, waardoor het boek geen indruk achterlaat. Ondanks de aanbeveling op het omslag door Karin Slaughter ‘Sara Blaedel is een kracht om rekening mee te houden’ en van Camilla Läckberg op de achterflap ‘Sara Blaedels schrijfstijl is spannend, adembenemend en warm’, kan Het dodenspoor mij niet boeien. De schrijfstijl is simpel en zelfs kinderachtig: er wordt veel uitgelegd en er zijn vaak herhalingen. In de beschrijving van een personage dat zich bij voorbeeld emotioneel geraakt voelt, komt Blaedel niet verder dan dat die persoon duizelig is.

Het Dodenspoor lijkt meer een boek voor jong volwassenen in de leeftijd van 14 tot 18 jaar; een YA-book (Young Adult). Deze groep is inmiddels heel wat gewend: J.K.Rowlings’ Harry Potter, de boeken van Harlan Coben, Mel Wallis de Vries met Wreed, etc. Zelfs Isabel Allendes Ripper past in dit rijtje. Ze zullen niet wakker liggen van de spanning in dit boek. Voor volwassenen die een simpel boek willen lezen om zich daarmee te ontspannen is Het Dodenspoor zeer geschikt.

Uitgeverij            De Geus, mei 2014
pagina’s               349
Vertaald               uit het Deens door Femke Blekkingh-Muller
(oorspronkelijke titel: Dødesporet)
ISBN                      978 9044 533 712

recensie door Hannah Kuipers, september 2014

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Powered by: Wordpress