Recensies

‘Hemelen’ door Marion Pauw

Marion Pauw-HemelenMarion Pauw is bijna veertig jaar en sinds 2005 schrijfster van fictie.
Ze is copywriter voor reclamebureaus en haar boeken worden uitgegeven door uitgeverij Ambo/Anthos.

Onlangs zag ik de film Daglicht, gemaakt in 2013 naar haar gelijknamige boek dat uitkwam in 2008. Het boek werd in dat jaar bekroond met de Gouden Strop, de prijs voor de beste Nederlandstalige spannende roman. Daglicht vond ik een onderhoudende film, Nederlands fabrikaat van Eyeworks door regisseur Diederik van Rooijen met actrices Angela Schijf en Monique van der Ven en acteur Fedja van Huet. Niet superspannend, maar wel een integer verhaal over een familiegeheim, verstoorde relaties en twee autistische personages.

Marion Pauw schreef het scenario voor de televisieserie In therapie, in 2010 uitgezonden door de NCRV. De serie voltrok zich volgens een sjabloon, wat goed van idee was. Op die vorm viel niet veel aan te merken. Ik neem aan dat dat het werk van Marion Pauw is geweest. Helaas was In therapie inhoudelijk van een psychologisch onbenullig en onrealistisch niveau. De serie gaf een verschrikkelijk onjuist beeld van therapeut en cliënten. Het is niet te hopen dat er ergens in Nederland op die manier therapie wordt bedreven.

Zojuist is bekend gemaakt dat Marion Pauw het geschenkboekje voor de Maand van het Spannende boek 2015 mag schrijven. Aangetrokken door al die bejubeling las ik de thriller Hemelen, die onlangs verscheen.

Het is het verhaal van een burgerfamilie anno 2013. Vader Ron Casper van 76 is een succesvol ondernemer. Hij is het hoofd van de familie en eigenaar van zijn cosmetica bedrijf , waarbij de anti-acne-gel – sinds de acne op het jeugdig gelaat van vader Ron – het meest verkocht is. In de onderneming werken twee kinderen, veertigers, één uit zijn eerste huwelijk, zoon Willem, type sullig werkpaard en één uit zijn tweede huwelijk, dochter Lot, die directeur is zonder enig mandaat. Dochter Lot is een anti-verouderingszalf aan het ontwerpen op basis van slangengif en heeft veel geld nodig. Er is nog een dochter en er zijn vier kleinkinderen. Allen zijn hoogopgeleid en well-to-do. De zaak heeft een eigen laboratorium.

Trouwe medewerker sinds dertig jaar is Herman, die de alarmklok luidt omdat vader Ron, die drie huwelijken achter de rug heeft en weer single is, grote sommen geld opneemt om veelvuldig de duurste prostituees te bezoeken. Het ooit zo financieel stabiele bedrijf raast af op een cashflowprobleem. Een disfunctionele familie, zonder liefde of genegenheid. Een paar familieleden hebben een seksuele afwijking, of gaan om met een persoon met een verwrongen seksuele voorkeur. Tijdens een vergadering van de zaak oppert Lot dat vader zouden moeten gaan hemelen, doodgaan dus, om de zaak uit het financiële slop te trekken. Bij toverslag wordt het een functionele familie, nu het gaat om hun gezamenlijk belang: geld.

Deze thriller is met vaart geschreven. Het boek speelt zich af in een week van maandag tot en met de volgende maandag. De levenssituatie van elk lid van de familie vanuit het eigen perspectief is uitgebreid beschreven. In cursief wordt de oude Ron langzaam en onhandig naar het einde geleid. Een vondst.

Allemaal ingrediënten voor een goede thriller. Van het genre en niveau van Saskia Noort en Simone van der Vlugt, maar met meer humor en beter geschreven. Hoewel ik gelachen heb, was de dader me al vrij snel duidelijk en begon ik naarmate het boek vorderde te zuchten van de voorspelbaarheid van de seksuele miskleunen en de seksspelletjes, die meestentijds niet relevant voor het verhaal waren. Het boek is een soort blijspel met slapstick-achtige scènes. De afwijking van één van de personages was wel functioneel in de thriller. Zo’n verrassing maakt dan weer wat goed. Na Alles is liefde, Alles is familie, zou de verfilming van dit boek Alles is seks kunnen heten. Geen hoogstaand werk, niet echt spannend, wel amusant.

Tenenkrommend waren de racistische beschrijvingen over een Chinese vrouw. De familie Casper is een echte Nederlandse burgerfamilie, rijk en alles veroordelend, waarbij racisme niet vreemd is, maar toch…een beetje tegenwicht zou niet missstaan hebben.

Marion Pauw kan goed schrijven. De plot van Hemelen is minder geslaagd. Vergelijk het schrijven en de plot met de situatie dat je in een restaurant een cappuccino en een taartje bestelt. De ober is vriendelijk en serveert je bestelling netjes, met alle egards, maar je taart ziet er verlept uit en je cappuccino heeft nauwelijks schuimkraag. Dan ben je toch niet helemaal blij.

Uitgever                        Ambo/Anthos, juni 2014
Pagina’s                       286
ISBN                              978 9041 424 860

recensie door Hannah Kuipers, juli 2014

 

Share

2 Comments

  • kim de oude
    4 februari 2015 - 10:06 | Permalink

    Ik heb Hemelen ook gelezen en ik vond het een heel vervelend boek. Marion Pauw onwaardig .
    De karakters spraken me niet aan met hun gezeur over wel-of-geen seks. De oude Ron bleef een cliché , net als het Chinese meisje en de eerste echtgenote. De tussendoortjes van de dader waren een zwaktebod.
    Spannend werd het helemaal nergens. Wel flauwekullerig en onnozel. Dacht met een soort van heimwee terug aan Daglicht en de film die daarvan gemaakt is.
    En heel blij dat ik Hemelen niet kocht maar uit de bibliotheek haalde.

  • Pingback: September (openings)nieuws | Vrouwenbibliotheek

  • Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

    Powered by: Wordpress