Recensies

‘De wereld vergeten’ door Maria Dueñas

Duenas - De wereld vergeten - JPG met buikbandje‘De geschiedenis van je nieuwe thuis, Blanca, zei ze, met weemoed in haar stem.’
Ze zweeg een paar seconden, daarna stipte ze vier verschillende foto’s aan.
‘Daar heb je hem, Andrés Fontana.’…

… zodra ik de foto’s zag, begreep ik … dat ik te kil met de nalatenschap van deze man was omgesprongen, op een manier die grensde aan het onverschillige.
…. Ik was alleen met mijn eigen verdriet bezig geweest en had me op mijn werk gestort om mijn ellende te vergeten, zonder veel moeite te doen om oog te hebben voor de menselijke trekken die ongetwijfeld achter ieder vel papier schuilgingen: weggedoken tussen de regels, verschanst achter de zinnen, als spinnetjes bungelend aan elk haaltje van zijn pen. …
… Het was mijn taak de vergeten wereld van een mens weer tot leven te wekken. De nagedachtenis van een vergeten man, die in een souterrain was bijgezet.’

De Spaanse Blanca Perea woont in Madrid en is werkzaam aan een universiteit. Nadat haar man bekend heeft een nieuwe liefde te hebben, vertrekt ze halsoverkop naar Californië om te vluchten voor de ontstane situatie. Met een werkbeurs gaat ze aan de slag bij de universiteit van Santa Cecilia. Ze is gastmedewerker en krijgt de taak om documenten te inventariseren en catalogiseren van de Spanjaard Andrés Fontana. Hij was professor aan de universiteit en sinds zijn dood in 1969 liggen zijn bezittingen opgestapeld in een souterrain.

Het is een duik in het verleden van Fontana. Fontana groeide op op het Spaanse platteland en kon studeren dankzij donaties van een rijke dame. Nog voor de Spaanse burgeroorlog uitbreekt, vertrekt hij naar Amerika en keert nooit meer terug naar zijn geboortegrond.
Een andere belangrijke persoon in het boek is Daniel Carter, ooit student bij Fontana. Daniel Carter is een Amerikaan met een grote liefde voor de Spaanse literatuur. Carter verblijft een tijd in Spanje om onderzoek te doen naar een schrijver. Hij ontmoet hier zijn grote liefde Aurora. Hij trouwt en samen vertrekken ze naar Amerika.
Door de beschrijvingen van de levens van Fontana en Carter krijg je een beeld van het Spanje van de vorige eeuw. Carter moet bijvoorbeeld grote moeite doen om met zijn vrouw te kunnen trouwen.

Blanca werkt hard, maar komt er weldra achter dat ze geen compleet beeld kan krijgen van het werk van Andrés Fontana. Carter helpt haar bij het vinden en uitzoeken van nieuwe informatie.
‘Ik ben klaar met de indeling tot en met de jaren vijftig en nu ben ik begonnen met de teksten uit zijn periode in Californië, dat is in de jaren zestig’, zei ik ten slotte.
‘Heel interessant, maar totaal anders dan het voorafgaande.’
 Fontana blijkt geïnteresseerd te zijn geraakt in Spaanse missieposten.
‘Na de kortstondige republiek van Californië volgde de oorlog tussen Mexico en de toenmalige Verenigde Staten. Met als besluit de Vrede van Guadeloupe Hidalgo, waarbij de kaart van ons land opnieuw werd getekend en heel het noorden van Mexico, inclusief het huidige Californië, eraan werd toegevoegd.’
‘Ja’, zei ik. ‘En vanaf dat moment raken de missies totaal in vergetelheid. Pas in de jaren 20 worden ze als gebouw in ere hersteld en vanaf de jaren vijftig komt ook het historisch onderzoek ernaar op gang.’
‘En dan krijgen ze een romanticus als Andrés Fontana aan het eind van zijn carrière nog in hun ban.’
Bij de zoektocht naar informatie komt Blanca ook een ander te weten over de levens van Fontana en Carter die door een dramatische gebeurtenis met elkaar verweven blijven.

Het lezen van het boek, beleefde ik als een treinreis die ik ooit maakte. Toen dacht ik de trein naar Leeuwarden te zitten, maar bleek ik in de trein naar Maastricht te zijn beland. Hier was ik in de veronderstelling in het leven van Blanca Perea te duiken maar dook vooral in de levens van Andrés Fontana en Daniel Carter.
Via allerlei omwegen kwam ik terecht bij het slot dat Da Vinci Code-achtige trekjes bleek te hebben. Tijdens die rondreis heb ik me prima vermaakt, maar ik vroeg me af en toe wel af waarom de reis zo verliep.

Over de auteur
Maria Dueñas (1964) is professor Engelse taal en literatuur aan de universiteit in Murcia. Ze woont in Cartagena.
In 2009 kwam haar debuut uit Het geluid van de nacht (El tiempo entre costuras). Het boek was erg succesvol en leidde tot een Spaanse tv-serie.
De wereld vergeten (Misión Olvido) is de opvolger van dit debuut.

Uitgeverij        Wereldbibliotheek, 2013
Pagina’s            413
Vertaald           uit het Spaans door Henk van den Heuvel en Evert Janssen
(oorspronkelijke titel: Misión Olvido)
ISBN                  978 9028 425 408
E-boek              978 9028 440 661

 recensie door Rieneke de Jong, mei 2014

 

Share

2 Comments

  • Ina Adriaansen
    28 april 2015 - 09:48 | Permalink

    Kunt u mij zeggen waar ik dit boek als e-book kan bestellen?

  • Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

    Powered by: Wordpress