Recensies

Karsu (film) – geen gewoon Turks meisje

Het eerste dat opvalt aan Karsu Dönmez is dat ze een ‘gewoon’ Turks meisje is. Voor de argeloze kijker is het nog verrassender dat Karsu een ‘gewoon’ Nederlands meisje is. Ze is zelfs moderner dan menig Nederlands meisje. Wat ambitie betreft zelfs Amerikaans. Haar moeder staat haar bij zoals een enthousiaste Amerikaanse moeder haar tienerdochter met grote dromen zou bijstaan. Haar vader gelooft zo mogelijk nog heiliger in haar. Die vader is een ‘doodgewone’ restauranteigenaar, maar ook gastvrij en vriendelijk. Een nogal cultureel ingestelde man die verknocht is aan de muziek uit zijn geboorteland.

Het familierestaurant biedt hun gasten niet alleen een gezellig avondje uit met lekker eten. Dochter Karsu neemt al vanaf haar jongste jeugd plek achter de piano en vermaakt het publiek. De jarenlange oefening heeft haar gemaakt tot een doorgewinterde zangeres met een doorleefde stem. Dat doorleefde wekt verbazing bij haar omgeving. Een stem is nog iets fysieks, dat heb je of niet. Maar die teksten, hoe komt ze er toch bij? Dat vragen sommigen zich af. Maar Karsu laat zich niet uit het veld staan. Het is maar fantasie. Ach, dat zou best kunnen. Want je hebt wel fantasie en ook lef nodig om het zo ver te schoppen.

De film laat Karsu’s optreden in Carnegie Hall zien. Daarbij moet wel gezegd worden dat het in het kader was van een jeugduitwisseling. Bij sterren is de opkomst vaak bezwangerd met mystiek. Ook bij Karsu is dat zo. Als je in de media over haar hoort, zou je niet denken dat ze zo (ja) ‘gewoon’ is. En toch is ze ongewoon in het gewone. Welk ‘gewoon’ meisje maakt zo jong al zoveel werk van haar ambitie? Maar je moet ook geluk hebben. Haar ouders steunen haar onvoorwaardelijk. Dat blinde geloof in meisjes zou op de hele wereld moeten zegevieren. Wat zou dat een mooie rijkdom zijn om te delen.

Karsu is een goede zangeres, maar het meeste indruk maken de Turkse liedjes. Het exotische Turkije is voor Karsu en haar zus vooral een vakantieland, maar het lijkt alsof daar in dat verre land alles op zijn plaats valt. De vader van Karsu was te eigenwijs om daar te blijven. De grootouders van Karsu wonen er nog steeds. Daar in die boomgaard van oma en opa voelt alles aan zoals het moet zijn. Het wezen van een plek en zijn mensen, die treffende waarachtigheid. Het is dan ook niet erg onwaarschijnlijk dat Karsu’s grootste kracht zal zijn in het lied van haar eigen volk. Haar zoektocht zal er een zijn naar authenticiteit.

De subtitel van de film is verwarrend. Er komt geen groot geheim aan het licht in deze documentaire. Of het zou moeten zijn dat het leven zelf (nog) het geheim is voor deze ambitieuze jonge vrouw en zangeres in wording. De meer prozaïsche zaken zoals een leuk Turks vriendje (dus aan die doorleefde teksten hoeven we inderdaad niet al te zwaar te tillen) en het afsluiten van een platendeal geven een aardige inkijk in het leven van deze rijzende ster.

De dvd van Karsu komt uit op 8 oktober a.s.
De film draait ook nog a.s. maandag tijdens het Nederlands Film Festival om 17.15u in het Louis Hartlooper Complex 3

Film               Karsu – I hide a secret
Regie             Mercedes Stalenhoef
Duur              87 minuten
Taal                Nederlands en Turks (ondertiteld)
Productie     Cinema Delicatessen, Nederland, 2012

Recensie door Aarti Rampadarath, september 2013

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Powered by: Wordpress