Recensies

‘De schemerpoort’ door Jeanette Winterson

Wat een fijne, kleine, spannende roman heeft Jeanette Winterson toegevoegd aan haar oeuvre. De Schemerpoort is een kleurrijke interpretatie van een historisch heksenproces in Lancashire tijdens de regeerperiode van James I. ( 1612 )

Hoofdpersoon is de flamboyante Alice Turner, die door het uitvinden van een fraaie kleurstof aanzien en fortuin heeft verworven. Haar landgoed is een vrijplaats voor het uitschot van die tijd: verarmde en verloederde wezens, die weinig menselijks meer hebben. Op een ander niveau kun je dat zeggen van de ploertige koddebeiers Peep en Hargreaves. Die laten geen kans onbenut om de arme sloebers het leven nog ellendiger te maken.
Magistraat Roger Nowell komt in een lastige positie als Thomas Potts, klerk van de rechtbank van de Kroon, onderzoek komt doen naar de verblijfplaats van heksen. Jaloezie, bewondering, afgunst, trots, loyaliteit, deze gevoelens spelen een rol in de onvermijdelijke afloop van deze geschiedenis.

Het boek is een echte pageturner, geschreven in korte hoofdstukken. Het is behoorlijk bloederig: gruwelijke details van martelingen worden niet gemeden, maar afgewisseld met rustige, meer beschouwende hoofdstukken, met humor en magie, zoals we dat van de auteur kennen.

Jeanette Winterson laat Shakespeare samen met Alice Turner naar “The tempest” kijken, mooi hoe de grote schrijver de benepen Potts voor schut zet.
Het einde is verrassend, bijna sprookjesachtig. Knap hoe historie en fictie samengaan, waardoor zelfs een heksenproces uit de 17e eeuw iets van een fantasyroman krijgt, vergelijkbaar met Ladyhawk.

Uitgeverij         Atlas Contact, 2013
pagina’s           188
vertaald            uit het Engels door Lidwien Biekmann ( The Daylight Gate) 
ISBN                 978 9025 440 442

Recensie door E.S., mei 2013

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Powered by: Wordpress