Recensies

‘De stiefmoeder’ van Renate Dorrestein

Renate Dorrestein - de Stiefmoeder

De stiefmoeder bestaat uit drie delen, die elkaar chronologisch opvolgen. In elk deel wordt het verhaal verteld vanuit een ander perspectief; eerst vanuit het oogpunt van Claire, de stiefmoeder, vervolgens door de bril van Axel, haar man, en afsluitend vanuit het puberbrein van Josefien, de dochter van Axel.

Het verhaal begint in Engeland. Claire is daar uitgenodigd voor een soort congres, vanwege haar aansprekende ‘quilts’. Vlak voor haar vertrek heeft ze een fikse ruzie gehad met Axel, waardoor hij bij nader inzien niet met haar is meegegaan. Claire blikt in Engeland terug op haar huwelijk voor en na het conflict. Tegelijkertijd vinden er gebeurtenissen plaats in het heden, die Claire niet van tevoren had verwacht of gepland.
In het volgende gedeelte van het boek overdenkt ook Axel zijn huwelijk en wat er nog van over is sinds Claires leugen aan het licht is gekomen. Zowel Claire als Axel verzuimen contact op te nemen met de ander, tijdens het tripje van Claire. Claire komt niet terug op de dag dat zij terug had moeten komen uit Engeland en lijkt van de aardbodem verdwenen te zijn.
Dan volgt het laatste gedeelte van het boek, vanuit Josefiens perspectief. Zij heeft zo haar eigen gevoelens en gedachten bij het vermeende vertrek van Claire. Zowel Axel als Josefien zijn behoorlijk van slag, als Claire op een dag opeens toch weer de deur binnenstapt alsof het de normaalste zaak van de wereld is. Er volgt een behoorlijk gespannen en ongemakkelijke situatie waar de bom elk moment lijkt te kunnen barsten. Een volwassen stap van Josefien zorgt er echter voor, dat de druk van de ketel wordt gehaald en het tij en de rust weer net zo snel lijken weder te keren.

In dit boek wordt nergens open kaart gespeeld. Allereerst wordt door de schrijfster geheimzinnig gedaan over wat er zich precies heeft afgespeeld tussen Axel en Claire en dat Josefien er ‘iets’ mee te maken heeft. Je vangt hiervan af en toe een kleine glimp op, maar pas veel later in het boek wordt duidelijk hoe en wat. Daarnaast wordt geen van de drie personages daadwerkelijk doorgrond. Net als je iemand een beetje leert kennen, wordt er geswitcht van perspectief. Je krijgt vervolgens weer een heel ander beeld van hetzelfde personage, doordat door de ogen van een ander gekeken wordt en het bovendien weer over een nieuw ontstane situatie gaat.

Je zou kunnen stellen dat deze roman gaat over de moeilijkheid waar een stiefmoeder (of -vader) mee te kampen heeft, om een plekje te bemachtigen in een al langer bestaand gezin. In dit geval is er bijvoorbeeld sprake van een hechte band tussen een vader en zijn dochter, met een stiefmoeder als infiltrant.
In mijn ogen gaat De stiefmoeder er echter meer over, hoe misverstanden en leugens het fundament van een ogenschijnlijk goede en stabiele relatie, van het ene op het andere moment, kunnen wegslaan. Net zo gemakkelijk kan alles echter weer op z’n plek vallen als blijkt hoe de vork daadwerkelijk in de steel zit. Of het verloop van het geschetste verhaal realistisch is, laat ik hier even in het midden.

Uitgeverij          Podium, 2011
Pagina’s              222
ISBN                    978 9057 594 601

Recensie door: Charlotte, 24 april 2013

Share

One comment

  • 25 april 2013 - 14:08 | Permalink

    dit boek wil ik lezen!!

  • Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

    Powered by: Wordpress