Recensies

How to be a woman door Caitlin Moran

how to be a womanVan een lezeres uit mijn netwerk kreeg ik over dit boek te horen, dat zij er eigenlijk niks aan vond. Het ging veel te veel over Caitlin Moran’s jeugd. Ja, in Engeland is zij blijkbaar bekend, dus dan vindt men het daar interessant. Er was te weinig algemeens over de condition féminine in het boek.
Van mijn goede vriendin in Nijmegen kreeg ik te horen dat Moran super gaaf is en dat ik het boek per sé moest lezen.  Want edgy feminisme.
Van mijn man kreeg ik te horen “Vrouwenhumor”, als ik weer een keer hardop zat te lachen bij het lezen van dit boek.
Zoals je ziet, het boek spreekt – ondanks zijn bestseller-status – niet iedereen aan. Mij dus wél.

Alle drie mijn informanten hadden gelijk: How to be a woman gaat inderdaad erg over Moran’s jeugd (hoe zij een vrouw werd), is ook wel enigszins edgy (Moran gaat naar stripclubs, zuipt behoorlijk en laat de glimlachende pilletjes ook niet staan) en zit vol vrouwenhumor (over je lipstick in de plee laten vallen, sigaretten aan het verkeerde eind aansteken bij een poging om cool te zijn en andere pijnlijkheden).

De structuur in het meeste van het boek is dat per hoofdstuk een thema wordt aangesneden aan de hand van autobiografie van Moran, waarbij zij – met veel humor – van het persoonlijke naar het politieke gaat door niet alleen te reflecteren over haar eigen leven, maar ook deze reflectie meer algemeen te maken. Daardoor worden de algemene reflectie ook meer grounded. En ik heb de autobio-stukjes met veel plezier gelezen: ze zijn echt goed geschreven: Moran kan zowel levendige beelden oproepen uit haar leven, maar ook de bijbehorende emoties heel invoelbaar maken. Ontroerend is niet alleen de beschrijvingen van de eenzame, dikke puber, maar ook van hoe zij zowel moeder wordt (van twee gekoesterde dochters) als niet-moeder (door een abortus).  Heel erg grappig zijn de verhalen van de jonge Moran, die haar eerste treden maken in de muziekjournalistiek en de liefde en daarbij heel erg bezig is met cool zijn. Je merkt in haar vlotte pen, dat zij journalist is, maar zij kan veel meer dan alleen opiniërend schrijven! Wanneer komt haar eerste novelle?

Maar wat spreekt mij vooral aan in How to be a woman? Ik vind het erg prettig om een keer een boek te lezen dat zich bezig houdt met feminisme door te verwijzen naar alledaagse (en minder alledaagse herinneringen, zoals kinderen baren) ervaringen met het vrouw zijn, gekoppeld aan een reflectie die voor een keer niet academisch is (al zag ik wel een enkele ‘otherness’ langskomen). Persoonlijk ga het lezen van een boek mij een soort gevoel van anti-zwaarheid, terwijl het wel degelijk aanzette tot nadenken over je eigen houding t.a.v. bijvoorbeeld Burlesque en strippers. Op die manier maakt het boek het nadenken over het feminisme aantrekkelijk voor ‘gewone’ mensen en verankert het ook het feminisme in het ‘gewone’ leven.

Dus: lezen, vooral als je naast een strijdbare inborst ook van een goed verhaal en/of een goede grap houdt!

Uitgeverij            Harper Perennial, 2011
pagina’s              305
ISBN                   978 0062 124 296

Recensie door Jonna, 26 januari 2013

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Powered by: Wordpress