Nieuwsbrieven

Januari 2013 (openings)nieuwsbrief

Beste leensters en ander belangstellenden,

Te midden van alle terugblikken op 2012 en de top 2000 kijk ik terug op een jaar waarin de ruim 2 jaar geleden begonnen heropbouw van de vrouwenbibliotheek zich flink verder heeft ontwikkeld en ik ben degenen die daar aan bijgedragen hebben heel dankbaar.
Om te beginnen mijn bibliotheek-maatje en mede-drijvende-kracht Jonna Lind. Ze doet veel werk ‘achter de schermen’. Ze beheert de website, is bezig om de catalogus, die deels al via Goodreads te bekeken kan worden, vorm te geven, is bezig met fondswerving, komt met ideeën en we overleggen veel samen. Jonna, dank je wel!
Een nieuwe impuls is gegeven door de recensenten. Na een valse start rond de vorige jaarwisseling is nu een nieuwe groep vrijwilligsters bezig met het schrijven van recensies over nieuwe boeken, als recensie-exemplaar opgevraagd bij verschillende uitgeverijen, en soms ook over oude klassiekers. De recensies zijn in de loop van de afgelopen maanden toegevoegd aan de nieuwsbrieven en ze te vinden op de website. Charlotte, Eveline, Janny, Jonna, Katja, Olaf enTessa, dank jullie wel.
En Maud is begonnen aan het begeleiden van een tweede leesgroep, dit keer rond actuele romans van vrouwelijke auteurs en vanuit het perspectief van vrouwelijke personages. De onderwerpen verbinden het heden met de herinnering. Hoe gaan we nu en in de toekomst om met ons verleden, zowel in persoonlijke als in collectieve zin? En hoe wordt een en ander literair vorm gegeven? Het levert op de Gansstraat boeiende gesprekken op. Maud, jij ook dank je wel.

Na elke nieuwsbrief blijven er ondersteunende en waarderende mailtjes binnenkomen waaruit blijkt dat de het bestaan van de vrouwenbibliotheek en de activiteiten erg op prijs worden gesteld. Dat geeft opnieuw moed en inspiratie voor het nieuwe jaar, waarin ik hoop dat meer mensen de weg vinden naar de bibliotheek en het lenen uit de mooie collectie boeken. Hartelijk dank aan iedereen die het afgelopen jaar heeft meegewerkt, meegedacht en/of de bibliotheek financieel of anderszins heeft ondersteund. Ik hoop dat 2013 een actief vrouwen-lees-jaar wordt!

Vorig jaar schreef ik over het inspirerende levensmotto “Maak een kunstwerk van je leven“, een thema dat natuurlijk niet alleen exclusief voorbehouden is aan vrouwen, maar in het huidige overheersend mannelijke wereld- en tijdsbeeld ook voor vrouwen van groot belang. Waar vind je dat je leven over moet gaan? Deze week, een week waarin menigeen oproept tot bezinning riep een Italiaanse priester arrogante en zelfstandige vrouwen op om eens naar zichzelf te kijken omdat ze door hun uitdagende gedrag instinctieve en gewelddadige reacties uitlokken. Het feit dat hij lang niet de enige is die er zulke ideeën op na houdt geeft aan dat de wereld wat dat betreft nog weinig is veranderd. Dus blijft het van belang dat we ons met ons eigen leven bezighouden en van elke dag van het nieuwe jaar een dag maken waarvoor geldt “Je ne regrette rien”, zoals ik Edith Piaff net hoor zingen.

Iemand die een bewonderenswaardige poging doet is Edna O’Brien, de 82-jarige Ierse schrijfster die weer een aantal korte verhalen heeft uitgegeven, in de bundel Zondaars en heiligen. Met de Engelse uitgave heeft ze al de Frank O’Connor International Short Story Award gewonnen. De jury noemde Zondaars en heiligen
haar de ‘Solzjenitsyn van het Ierse leven‘. In 1960 werd ze beroemd met De buitenmeisjes, een openhartige beschrijving van de vrouwelijke seksualiteit. Het was tegelijkertijd een schandaal en een succes. Inmiddels heeft ze tientallen romans op haar naam staan (vele zijn in de bieb aanwezig), waarin ze het verdriet en de hoop van gewone mensen beschreven heeft én ontleed. Ook in haar verhalen doet ze dat. In een paar bladzijden lukt het haar om in een lyrische stijl een heel bestaan en een hele omgeving in beeld te brengen, zowel wat betreft de buitenwereld als iemands binnenwereld. Ondanks dat ze eind jaren 50 het religieus benauwende Ierland achter zich heeft gelaten en naar London is verhuisd, is ze wel over Ierland blijven schrijven, over het land en de mensen. Op verzoek van haar uitgever heeft ze inmiddels ook haar memoires geschreven, “Country girl. A memoir.” (nog niet vertaald), ook weer boeiend en met veel literaire zwier geschreven. Wat ze schrijft klinkt nog zo levendig dat het waarschijnlijk niet haar laatste werk is..

Ook al zo’n dame op leeftijd is de Canadese Alice Munro (1931). Van haar is onlangs uitgekomen Lief leven. Alice Munro schrijft geen romans, alleen verhalen die miniaturen zijn van het menselijk leven. Ze gaan meestal over (vrouwelijke) bewoners van het Canadese platteland waar ze zelf opgroeide. De vrouwen proberen zich vaak te ontworstelen aan de verwachtingen van mannen, kinderen, moeders en buren. Munro’s verhalen bestrijken vaak meerdere jaren, zo niet een heel leven, en doordat ze het vertelperspectief binnen een verhaal wijzigt, laat ze van verschillende kanten veel van iemand zien. Door de onderwerpen waarover ze schrijft wordt ze vaak neergezet als ‘vrouwenschrijfster’. Toch blijkt dat veel mannen, en zeker ook schrijvers, heel enthousiast zijn over haar werk. Sommigen vinden haar de beste levende ficie-schrijfster van Noord-Amerika.

Onlangs uitgebrachte titels:
Valse papieren, het debuut van de jonge Mexicaanse schrijfster Valeria Luiselli is gerecenseerd als “Onbevangen én scherpzinnig: een hartstochtelijk pleidooi voor het plezier van kijken en denken”. Dat spreekt mij direct aan. En dan blijkt ze het ook nog lichtvoetig en betoverend vorm te geven. Ze beschrijft haar omzwervingen door grote wereldsteden die tot de verbeelding spreken als Mexico-stad, New York en Venetië te verbinden met scherpzinnige meditaties over lezen en schrijven en concludeert dat we het slenteren zijn verleerd waardoor we niet meer om ons heen kijken en stilstaan bij wat we zien.
Soerabaja van Pauline Slot is een schrijnend familieverhaal van een Nederlands gezin in de nadagen van Indië, een periode die nog weinig is beschreven maar voor Nederland een traumatische geschiedenis is. Pauline Slot heeft zich verdiept in het dagboek en de brieven van haar oudoom en oudtante die begin jaren 30 naar Nederlands-Indië vertrokken om na 10 jaar en met 3 dochters door de Japanners en de opstandelingen als gezin uit elkaar gerukt te worden. Mede dankzij gedetailleerde verslagen van de ontberingen is het een meeslepend, levendig en schokkend boek, en een rijk, roerend verslag van wat er rondom Indië gebeurde in die tijd.
Eleanor Roosevelt. First lady van de twintigste eeuw door de Belgische Ingrid Baraître, die al meer biografieën heeft geschreven. Deze dus over Eleanor Roosevelt (1884-1962), die als presidentsvrouwe (1932-1945) haar eigen weg wist te banen in een wereld die grotendeels werd gedomineerd door mannen, en daarmee een inspiratiebron was voor veel andere vrouwen. Ze was mensenrechtenactiviste en speelde na WO-ll een belangrijke rol bij het opstellen van de Universele Verklaring van de Rechten van de Mens.
De lessen van mevrouw Lohmark door Judith Schalansky met een bijzonder slecht functionerende biologielerares als heldin. Ze is erg hardvochtig en wordt zowel komisch als meelijwekkend geportretteerd. In de loop van het verhaal komen evenwel een aantal andere, sympathieke kanten van de titelfiguur naar voren. Judith Schalansky schrijft met weinig woorden veel suggererend en humoristisch, en heeft zelf verschillende ‘biologische’ pentekeningen geleverd ter illustratie.

Activiteiten in Utrecht
– Op 18 januari brengt Salon Saffier in deel 3 van de serie Vrouwen op vrijdag een ode aan veelzijdige en betekenisvolle Italiaanse schrijfster en verhalenvertelster Elsa Morante (1912-1985). Elsa Morante was joods van geboorte en woonde bijna haar hele leven in Rome. Aan het eind van de oorlog vluchtte ze met haar, ook Joodse, echtgenoot Alberto Moravia (cineast en schrijver) naar het platteland in Zuid- Italië. In haar roman Geschiedenis (1974) beschrijft ze de houding van haar landgenoten tijdens de oorlog en trekt fel van leer. Zowel deze roman als Het eiland van Arturo (1957) hebben haar bekend gemaakt en zijn verfilmd. In “Verzamelde verhalen” zijn haar sprookjesachtige verhalen gebundeld waarin vooral kinderen ronddolen, nog niet aan de leiband van ratio en eigen bestwil, en steevast draaiend rond een obsessie.Ter gelegenheid van haar 100e geboortedag is in november een Nederlandse vertaling van haar poëzie uitgebracht, “Alibi” en werd een congres gewijd aan het belang van haar lyrische werk. Tijdens de voordracht zal o.a. uit haar werk worden gelezen en is er authentiek beeld – en geluidsmateriaal.
Voor meer info en reservering: www.salonsaffier.nl.
We hebben Elsa Morante’s roman Geschiedenis in de bibliotheek.
Overigens vond ik in Leiden in januari een boeiende korte serie colleges over 3 Italiaanse en Joodse schrijfsters, Elsa Morante, Natalia Ginzburg en Clara Sereni
– Ook op 18 januari zal de Utrechtse schrijfster en dichteres Vrouwkje Tuinman haar 3e roman De rouwclub presenteren in boekhandel Savannah Bay. Ze zal fragmenten voordragen en vertellen over de ontstaansgeschiedenis van haar boek dat gaat over een 35 jarige man die plotseling overlijdt. Zijn familie en vrienden voelen zich na zijn dood zowel intens verenigd als intens verdeeld. Ieder had zo zijn/haar eigen beeld van Harold en heeft ook zijn/haar eigen vorm van rouw. Vrouwkje Tuinman heeft er een krachtig, verdrietig én grappig boek van gemaakt. Voor meer info en aanmelding: www.savannahbay.nl.
In de bibliotheek staat de eerste roman, De Grote Acht van Vrouwkje Tuinman, gerecenseerd als een prachtig boek over een meisje dat pony rijdt en kind is van gescheiden ouders. Als ze volwassen wordt, is ze bang voor seksuele relaties met (jonge) mannen. Alleen bij een oudere man voelt ze zich veilig. Paarden voelen het als je bang bent, vertelt ze.
– Op 28 en 29 januari speelt in de Blauwe Zaal van de stadsschouwburg de voorstelling Oxytocine, een monoloog door Monic Hendrickx. Ze speelt een dubbelrol van 2 vrouwen met heel verschillende levens, die allebei op zoek zijn naar liefde en geluk, een beetje oxytocine. De een is een wanhopige Bloemendaalse in bad, die het gevoel heeft dat haar hersenhelften, die beide om voorrang vechten, ontsporen en na een operatie gaat ze in de woestijn op zoek naar ruimte en vrijheid. De schoonmaakster van het bad is een gevluchte Iraanse die juist op zoek is naar veiligheid en een dak boven haar hoofd. De speciaal bij de voorstelling gecomponeerde muziek, die westerse en oosterse klanken vermengt, slaat een brug tussen de verlangens van beide vrouwen en geeft de gesproken taal een extra verbeelding.

Nieuw in de bibliotheek, allemaal uit 2012, recensies zullen volgen:
Ontkenning van Jessica Stern, De geheime liefde van mrs Robinson van Kate Summerscale, Een beter bestaan van Katherine Boo, Solange van Marie Darrieussecq, Een lied voor Achilles van Madeline Miller, De mooiste kleur die niet bestaat van Maartje Laterveer, Celinspecties van Ester Perquin, Het negende schrift van Maya van Isabel Allende, Rug aan rug van Julia Franck.

Gezien de beperkte openingstijden ligt de leenperiode voor boeken niet vast.  Als je een boek langer dan een maand wilt lenen, wil je dan n.a.v. deze aankondiging een mailtje sturen om dit te laten weten. De brievenbus als retour-medium werkt prima.

De leenbijdrage voor 2012 is vastgesteld op € 25,– (vanaf april € 20,-). Je kunt hiervoor onbeperkt boeken lenen en/of vriendin/vriend van de bibliotheek zijn. Iedereen die boeken leent en/of wil gaan lenen wordt vriendelijk verzocht dit bedrag over te maken op ING banknr 9266995 ten name van Stichting Es Scent ovv naam en ‘leenbijdrage 2012’. Eenmalig een boek lenen kan ook. De bijdrage hiervoor is € 1,- per boek.

Op www.vrouwenbibliotheek.nl is meer informatie over de bibliotheek te vinden.

Naast de aangekondigde openingstijden blijft het altijd mogelijk om op afspraak een bezoek te brengen aan de bibliotheek.

U bent van harte welkom.

Marjolein Datema                  Utrecht, 31 december 2012

 

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Powered by: Wordpress