Recensies

‘Bij de dromers van dromen’ door Anne Wesseling

Een muzikale rondreis door het zuidwesten van Ierland

In Bij de dromers van dromen beschrijft Anne Wesseling haar reis door het zuidwesten van Ierland. Wesseling heeft besloten muzieklessen te nemen en de viool, of fiddle in Ierland, te leren spelen. Ze wil op haar zoektocht leren wat het verschil is tussen traditionele muziek en de Ierse volksmuziek. Wesseling besluit de sprong te wagen, landt in Ierland en doorkruist met haar Nissan Micra het land. Haar reis brengt haar naar de roots van folk music en wij gaan met haar mee.

Na een avond te hebben geluisterd in een bar in Skibbereen vertrekt Anne naar haar vrienden Gill en Chris. Gill zal haar muzieklerares zijn voor de komende tijd. Al snel begrijpt Anne dat ze niet even snel de fiddle en de Ierse volksmuziek kan leren. Gill legt uit dat ze vooral goed moet luisteren naar de muziek en het in haar op moet kunnen nemen. Anne raakt gefrustreerd als het na een aantal keren nog niet foutloos gaat. Maar iedereen waarmee ze over de muziek praat, vertelt haar dat je jezelf tijd moet gunnen. Op een keer vraagt ze Gill naar bladmuziek, dan is het immers sneller te leren. Maar nee, traditionele Ierse muziek leert men alleen op het gehoor. Je bent overgeleverd aan geluid, zonder noten. Ze geeft meerdere tips die Anne later ook zal toepassen bij het schrijven van het boek: Denk na, stop, neurie het, doe alsof je het speelt, en daarna speel je het beter.

Op een avond moet Anne er aan geloven in een open session in Crowley’s Bar in Kenmare. Hoewel ze erg zenuwachtig is, gaat het haar erg goed af. Ze heeft het erg naar haar zin en eigenlijk kijken helemaal niet zoveel mensen naar haar als ze aan het spelen is. Een sessie is geen optreden, maar een leeromgeving. Open, dus iedereen kan aanschuiven en meespelen. Ken je maar 1 noot? Dan speel je die mee! En ken je er na twee minuten meer? Speel die dan ook mee!

Wesseling trekt door en heeft de meest wonderlijke ontmoetingen, bijvoorbeeld naar Killarney waar ze in een bar terecht komt, wordt meegesleurd in een Ierse dans en weer een geweldige avond heeft. Een andere dag stapt ze op een bootje naar de Skelligs, met veel te hoge golven om vervolgens een dolfijn aan te raken in Milltown Malbay. En uiteindelijk stapt ze op het vliegveld in Cork, om terug naar huis te gaan.

Bij de dromers van dromen is een ode aan Ierland, de tradities, de muziek met reels, hornpipes, polka’s en jigs. Wesseling neemt je mee tijdens een leerproces dat we door haar boek van dichtbij kunnen meemaken. Zo gaat ze alleen op reis, durft ze haar fiddle te bespelen in een sessie en alleen een bar binnen te stappen en mee te doen. Niet alleen verhaalt ze over het leren spelen van Ierse muziek, het gaat ook over het begrijpen van de muziek, muziek als mondelinge traditie en het overwinnen van angsten. Daar vertelt ze openhartig over. Want hoewel ze denkt dat ze het slecht kan en de liedjes toch niet kent, laat ze zich meevoeren door de muziek en brengt ze het er wonderwel van af. Een moment van trots volgt. Ze komt erachter dat muziek de verhalen van vroeger vertelt, dat ze worden doorgegeven van generatie op generatie. De Ierse volksmuziek speel je op gevoel en het gehoor. Bovendien komt Wesseling erachter dat het leren van de muziek ook van toepassing is op het leven en het schrijven. Eerst luisteren, dan neuriën, variaties aanbrengen, schaven en naar tevredenheid opschrijven.

De reis van Wesseling leest heerlijk weg, geeft inzicht in de geschiedenis en hedendaagse beleving van de Ierse muziek en is een muzikale rondreis door het Ierse land. Anne Wesseling reist en schrijft, zo vertelt ook haar weblog (annewesseling.wordpress.com)

Uitgeverij      Atlas, 2012
pagina’s        254
ISBN             978 9040 520 549

Recensie door Tessa, oktober 2012

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Powered by: Wordpress