Recensies

De wezenlozen door Wytske Versteeg

Door een ziekte verliest het meisje Gone haar spraakvermogen en gaat zich steeds meer als een ‘wild kind’ gedragen. Als ook haar vader Siegfried steeds zieker wordt, wordt Gone ondergebracht bij Siegfrieds broer, George.

Het verhaal wordt achtereenvolgens verteld vanuit vier perspectieven.

  • Ismeen, de identieke tweelingzus, heeft altijd in de schaduw en voetsporen van Gone gestaan. Ze heeft het gevoel dat het verval van Gone haar schuld is, omdat zij meer dan wie dan ook in staat geweest zou moeten zijn haar zus te bereiken.
  • George, die tijdelijk beroemd is geweest door zijn winnende deelname in een soort ‘Big Brother’ realityserie, doet een vreemde en mislukte poging Gone te redden van de ondergang.
  • Clarissa, Gone’s moeder, heeft altijd al het gevoel gehad vervreemd te zijn van haar eigen dochters, weet niet wat ze met Gone aan moet en is de wanhoop nabij.
  • Siegfried tenslotte, is zelf stervende en overziet zijn leven, zijn relatie en het verval van zijn dochter.

Hoewel het boek op het oog goed geschreven is, heeft het verhaal mij niet weten te raken. Op één of andere manier kwamen de personages niet realistisch op mij over en ook hun keuzes en gedragingen kon ik maar moeilijk begrijpen. Wytske Versteeg is er dan ook niet in geslaagd mij mee te slepen in het tragische verhaal. Afgaand op andere, hele lovende recensies over dit boek, heb ik volgens mij de onderliggende gedachte van het verhaal gemist (Griekse tragedie), maar dat neemt niet weg dat ik het boek geen aanrader vind.

Uitgeverij        Prometheus, 2012
pagina’s          199
ISBN               978 9044 620 351

Recensie door Charlotte, oktober 2012

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Powered by: Wordpress