Nieuwsbrieven

September openingsnieuws

Beste leensters en andere belangstellenden,

ManuscriptaHet gewone leven keert weer terug. De sportzomer is voorbij (de Nederlandse vrouwen hebben inderdaad veel meer medailles gewonnen dan de mannen), de uitmarkten beginnen. Komend weekend is de Manuscripta, de officiële opening van het boekenseizoen in de Westergasfabriek te Amsterdam. Er is weer tijd voor cultuur, zolang die niet wegbezuinigd wordt. Er waren, hoewel vrijwel even oud, twee heel verschillende vrouwelijke zomergasten: Jolande Withuis (1949, sociologe) die in haar ‘gewoonheid’ de meest rake, bijzondere en heldere uitspraken deed, al was het alleen al haar omschrijving van foute mannen. Ze kon de avond helaas niet uitzitten, maar de uitzending wordt a.s. zaterdag vervolgd; en Lidewij Edelkoort (1950, trend forecaster) die nog eens duidelijk maakte hoe essentieel kunst en cultuur voor ons mensen is, voor onze denk- en belevingswereld en voor hoe wij in staat zijn de wereld en het/ons leven vorm te geven.

Toch kort even iets n.a.v. de Olympische Spelen en vrouwen. In Trouw stond begin augustus een artikel van Qanta Ahmedvrouw, moslim en olympisch sporter‘ waarin wordt verzocht het enorme belang van deelnemende vrouwen uit Saoedi Arabië niet te onderschatten. Ook werd melding gemaakt van de ontwikkelingen in Qatar, waar de 29-jarige Mayassa al Thani vijftig moslimsportsters heeft geportretteerd. Een tentoonstelling van de foto’s was in London te zien en verhuist nu naar Qatar. Qanta Ahmed, die zelf van islamitische afkomst is, groeide op in Engeland en Amerika. Ze studeerde geneeskunde en werkt als arts en hoogleraar. Over de ervaringen die ze heeft opgedaan tijdens haar twee jaar verblijf en werk als arts in Riad heeft ze een boek geschreven ‘In the land of invisible women: a female doctor’s journey in the Saudi Kingdom’, niet zo goed geschreven maar wel de moeite waard.

Afgelopen week is Marion Bloem 60 jaar geworden en is ze 40 jaar schrijfster. De Arbeiderspers heeft 2012 het jubileumjaar (40+60=100) van Marion Bloem gemaakt. Volgende week verschijnt een veelbelovende nieuwe roman van haar, Een meisje van honderd. Het vertelt het levensverhaal van Moemie, een meisje dat dingen ziet die anderen ontgaan. In 1937 heeft ze haar ouders en familie verloren door de rituele zelfmoord van het vorstenhuis op Bali. Sindsdien is op zoek naar mensen of dingen die het gemis kunnen opvullen. Ze wordt opgenomen in een gezin dat graag gebruik maakt van haar helderziende gave om de geesten uit hun huis te verjagen. Er volgt een familie-epos in heden en verleden, waarbij ook 110 jaar geschiedenis van Indonesië voorbij komt: het koloniale verleden, wereldoorlogen, Japanse gevangenkampen en het onafhankelijke heden. Als dochter van Indische ouders, die een paar jaar voor haar geboorte naar Nederland zijn gekomen, heeft ze veel romans geschreven die met Nederlands-Indié of met het migrantenbestaan in Nederland te maken hebben, zo ook haar debuutroman “Geen gewoon Indisch meisje” waar ze bekend mee werd. Overigens heeft ze naast haar romans, die tot de bibliotheekcollectie behoren, veel ander werk geschreven: gedichten, kinderboeken, filmscripts, non-fictie. Daarnaast schildert ze en maakt ze korte speelfilms en documentaires.

Ambo heeft deze maand uitgegeven Praagse winter. Het verhaal van mijn jeugd in oorlogstijd.  Het is de gruwelijke familiegeschiedenis van de eerste vrouwelijke minister van buitenlandse zaken van de VS, Madeleine Albright (1937), door haarzelf geschreven. In januari 1997, toen ze al minister was, onthulde de Washington Post na uitgebreid onderzoek dat een groot deel van haar familie tijdens de oorlog was omgekomen. Na die onthullingen is Madeleine Albright in de geschiedenis van haar familie gedoken en kwam ze te weten wat haar door haar ouders niet was verteld. Ze verkeerde bijvoorbeeld in de veronderstelling dat ze altijd katholiek was geweest i.p.v. oorspronkelijk joods. Ze verweeft de familiegeschiedenis met die van haar geboorteland Tsjechoslowakije en geeft naast een indrukwekkend persoonlijk verhaal een uitstekende analyse van belangrijke gebeurtenissen in het Europa van de vorige eeuw.

Op literatuurplein.nl vond ik een interview met Daad Kajo (1973), een van oorsprong Syrische schrijfster die op 25-jarige leeftijd naar Nederland is gekomen. Ze wordt regelmatig gevraagd om op radio en tv over Syrië en haar familie daar te praten. De verleider van Damascus is haar debuutroman die dit jaar uitgekomen en in het Nederlands geschreven. Haar hoofdpersoon Balsam is een jonge zeer getalenteerde bespeler van de oed, een inheems snaarinstrument. De dorpsbewoners raken haast in trance door zijn spel, vooral de vrouwen. Zijn ontwikkeling staat centraal zowel m.b.t. de muziek als seksualiteit en genot. Maar daarin wordt de ontwikkeling van Daad Kajo zelf weerspiegeld, en haar zoektocht naar de vragen die zichzelf stelt. Een citaat: “Ik stel die vragen niet omdat ik protesteer, bijvoorbeeld vanuit een feministische kijk. (….) Ik verzet me niet tegen de natuur, maar ik hunker naar de geheimen van het leven.” In dit zoeken toont ze zich een vrouw die niet afhankelijk wil zijn van wat anderen denken, niet in Syrië, maar ook niet hier.

Onlangs uitgebrachte romans:
Vroeger was er later van de Vlaamse Vera Marynissen. Ze schrijft zo precies over de laatste jaren van haar vader dat het pijn doet. Ze beschrijft zijn laatste maanden vanaf de dood van zijn vrouw, maar door haar verbeelding en de kracht van haar taal wordt het een verhaal dat voor elke vader zou kunnen gelden.
De geheime liefde van Mrs Robinson van Kate Summerscale. Ze reconstrueert de eerste echtscheidingszaak in Engeland waar het dagboek van de getrouwde Isabella Robinson haar verraadt en tegelijkertijd vertelt in wat voor wereld een Victoriaanse vrouw leefde. A la  Flaubert’s “Madame Bovary”, maar dan explosiever.
Het paradijs: Opgroeien na de val van de muur van Andrea Hanna Hünniger. Een autobiografie van een jeugd voor en na de DDR. Na de publicatie werd de jonge schrijfster uitgeroepen tot de stem van de ‘Dritte Generation Ostdeutschland, groot geworden in een nieuwe wereld waarin existentiële vragen werden gesteld maar niemand had antwoorden.
Niemand overleeft alleen van de Italiaanse Margaret Mazzantini over een echtpaar dat uit elkaar gaat en op een avond in een restaurant heeft afgesproken om van alles te regelen. Ze moeten leren omgaan met hun gevoelens en hun scheiding.

Activiteiten in Utrecht en daarbuiten
– Salon Saffier, een klein literair theater aan de Herenstraat, start met een serie voorstellingen Vrouwen op vrijda‘. Er wordt begonnen met een portret van de grote Frans-Belgische schrijfster Marguerite Yourcenar (1903-1987) door Yourcenar kenner Camiel van Woerkom. Actrice Albertine de Kanter zal teksten voordragen en het geheel wordt begeleid door authentiek beeld- en geluidsmateriaal. Marguerite Yourcenar, al vroeg wees geworden, koos haar eigen vrijheid en onttrok zich, net als haar vader, aan allerlei conventies, zowel privé als in haar literaire leven. Ze heeft veel geschreven; haar bekendste werken zijn ‘Hadrianus gedenkschriften’, ‘Het hermetisch zwart en ‘Alexis’. In 1939 is ze bij de opkomende oorlogsdreiging naar de Verenigde Staten vertrokken, waar ze naast schrijfster collegedocente literatuurwetenschap is geworden en tot haar dood is gebleven. In 1980 was ze de eerste vouw die als lid tot de toen 345 jaar oude Académie Française werd toegelaten. De eerste voorstelling op 21 september is al uitverkocht, maar binnenkort zal de datum voor een herhaling bekend worden.(www.salonsaffier.nl)
– Nog maar t/m 9 september is in het Wereldmuseum in Rotterdam de tentoonstelling te zien de magie van de vrouw. Een van de nieuwe recensentes, die in het Wereldmuseum werkt, vertelde me erover. Sindsdien hoor ik van verschillende kanten enthousiaste verhalen over de schoonheid van de magische weefsels en sieraden die worden getoond. Ze komen oorspronkelijk uit Indonesië. De doeken die als kleding bij verschillende gelegenheden worden gebruikt zijn magisch geladen omdat de weefsters door offergaven, meditatie e.a. in staat zijn de krachten van de geesten die hen inspireren te vangen in complexe patronen. De sieraden bevestigen de status van de drager/draagster en versterken de magie. De schoonheid en de betekenis van de magische beeldtaal staan centraal in de tentoonstelling. (wereldmuseum.nl)
– Vanaf 9 september is in Kasteel het Nijenhuis in Heino de nieuwe tentoonstelling van Daniëlle Kwaaitaal te zien, Hidden Series, een reeks meisjesportretten. Al vanaf de midden jaren 90 is zij bekend om haar digitaal bewerkte foto’s, destijds grensverleggend. Nu ze werkt met steeds geavanceerdere computers wordt haar behoefte aan menselijkheid en het schilderachtige weer groter. Dat komt terug in haar foto’s. In deze serie foto’s heeft ze geprobeerd een directe verbinding te leggen tussen techniek en lijfelijkheid, vertelt ze, waardoor de portretten individueler en authentieker zijn geworden. M.b.v. streepjescodes, aangebracht met een digitale tekenpen, lijkt het alsof je de meisjes door een heel dunne sluier ziet.
– Voor vriend(inn)en en bekenden in de buurt van Roosendaal: 60 jaar na het overlijden van Henriëtte Roland Holst, ‘Neerlands grootste dichteres’, organiseren het van GoghHuis in Zundert en Natuurmonumenten een speciaal Roland Holst Jaar met o.a. een expositie (in het van GoghHuis), een boek, een film en activiteiten op landgoed Oude Buisse Heide. Vanuit Roosendaal ligt het zo’n 5 km naar het zuidoosten te midden van het natuurgebied Oude Buisse Heide. In 1945 schonk Henriëtte Roland Holst, die er veel rust en inspiratie vond, het bijzondere natuurgebied aan Natuurmonumenten. Zelf heeft ze er veel gedichten, essays en politieke stukken geschreven, en ontving er haar vrienden. Je kunt er uitgebreid wandelen in een zeer gevarieerd landschap. En als je van stilte houdt, zelfs op de gemarkeerde paden kom je weinig mensen tegen. Ter herinnering aan Henriëtte Roland Holst is een bijzondere wandelroute uitgezet, een route die langs haar lievelingsplekjes voert. Langs deze route staan panelen waarop gedichten van haar geschreven staan die verwantschap hebben met de Oude Buisse Heide.

Afgelopen maand is het even wat rustiger geweest in de bibliotheek.  Wel zijn er een aantal nieuwe recensies geschreven, die binnenkort ook op de site te vinden zullen zijn.

Gezien de beperkte openingstijden ligt de leenperiode voor boeken niet vast.  Als je een boek langer dan een maand wilt lenen, wil je dan n.a.v. deze aankondiging een mailtje sturen om dit te laten weten. De brievenbus als retour-medium werkt prima.

De leenbijdrage voor 2012 is vastgesteld op € 25,- (vanaf april € 20,-). Je kunt hiervoor onbeperkt boeken lenen en/of vriendin/vriend van de bibliotheek zijn. Iedereen die boeken leent en/of wil gaan lenen wordt vriendelijk verzocht dit bedrag over te maken op ING banknr 9266995 ten name van Stichting Es Scent ovv naam en ‘leenbijdrage 2012’. Eenmalig een boek lenen kan ook. De bijdrage hiervoor is € 1,- per boek.

Op www.vrouwenbibliotheek.nl is meer informatie over de bibliotheek te vinden.

Naast de aangekondigde openingstijden blijft het altijd mogelijk om op afspraak een bezoek te brengen aan de bibliotheek.

U bent van harte welkom.

Marjolein Datema                        Utrecht, 28 augustus 2012

 

Share

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

Powered by: Wordpress