Recensies

‘Charles en Charlotte’ door Willy Corsari

(een klassieker uit de collectie van de Vrouwenbibliotheek)

Willy CorsariInhoud

Charles en Charlotte‘ vertelt eigenlijk het levensverhaal van Charlotte; van jong meisje totdat zij overlijdt. Hierbij worden alleen de belangrijke periodes in haar leven verteld; de periodes die haar hebben gevormd. Er vinden dan ook grote sprongen in de tijd plaats. Daarnaast verloopt het verhaal niet in chronologische volgorde, maar met fragmenten van heden naar (met name) verleden. Bovendien wisselt het perspectief; soms lees je de gedachten van Charlotte zelf en soms kijk je door de ogen van mensen die nauw met haar omgaan. Charlotte is eigenlijk een eenzame, ongelukkige vrouw die gedurende haar leven steeds wordt teleurgesteld in haar zoektocht naar wederzijdse liefde en afhankelijkheid. De volgende drie citaten geven hier mijns inziens een goede omschrijving van:

‘Haar stille stem klonk in zijn gedachten: ik heb je niet nodig. Neen, zij had niemand nodig. Ze vocht het wel alleen uit. Ze woù niet anders. Ze zou hier ook weer overheen komen.’ (citaat pag. 319)

‘Je kon haar niet liefhebben. Er was iets in haar, dat het onmogelijk maakte.’ (citaat pag. 319)

‘Dat was het, wat je soms opstandig maakte en bitter en onrechtvaardig: dat zij altijd degene was, die gelijk had, die juist handelde. Zoals zij ook juist had gehandeld na de oorlog, toen ze hem eerlijk zei, wat hij voor haar had betekend – en niet betekend. In de grond moest je haar dankbaar zijn. Maar het is soms moeilijk, als je iemand altijd dankbaar moet zijn. Ik heb je niet nodig. Ze had hem niet nodig en eigenlijk ook Chris niet en Marjolein niet, of wie dan ook. Daarom was ze zo alleen. Daarom liét je haar alleen, als je, alleen al uit dankbaarheid…‘ (citaat pag. 320)

Beschouwing

Naar mijn idee heb ik ‘Charles en Charlotte‘ anders geïnterpreteerd dan volgens de omschrijving op de achterflap van het boek de bedoeling was. Volgens de omschrijving worden de problemen in het leven van Charlotte gevormd, doordat zij als kind en daarna ook als vrouw een ‘mannenrol’ aanneemt. ‘Gender-identiteit’ zou dan ook het thema van het boek zijn. Ik was me voordat ik het boek ging lezen en ook tijdens het lezen van het boek bewust van dit thema, maar ik heb het verhaal totaal niet zo ervaren. Misschien komt dit doordat in de huidige tijd waarin we leven de scheiding man-vrouw en de hierbij behorende rolverdelingen toch al vervaagd zijn. Misschien dat het verhaal van Charlotte in de tijd dat het boek uitkwam, in 1956, als abnormaal of schokkend werd ervaren. Wanneer ik echter het boek lees, lees ik het verhaal van een vrouw die gevormd is door wat er in haar jeugd is gebeurd, wat voor effect dit heeft gehad op haar karakter en op hoe zij zich sociaal gezien opstelt. Mijns inziens heeft dit niets met het thema ‘gender-identiteit’ te maken; volgens mij wordt iedereen gevormd door gebeurtenissen en ervaringen in het leven!

Hoe dan ook, ik vond het een heel bijzonder en goed boek. Het is een origineel verhaal dat naar mijn idee niet echt past binnen een specifiek genre of tijd. Ik ben iemand die veel boeken leest en vind dat veel boeken in de kern op elkaar lijken en/of voorspelbaar zijn. Dit boek niet; het is een uniek en boeiend verhaal op zich. Het is goed geschreven en leest gemakkelijk weg, hoewel je er wel je aandacht bij moet houden door de sprongen in de tijd en de verschillende personages die hierdoor in het boek voorkomen. Eigenlijk ben ik wel heel erg benieuwd of mensen die ouder zijn dan ik (ik ben uit 1985) het boek op een andere manier lezen en ervaren dan ik en zich wel meer kunnen vinden in het beoogde thema…!?

Uitgeverij          Leopold, 1956
heruitgave         Feministische Uitgeverij VITA, 1993
pagina’s              346

Recensie door Charlotte, 29 juni 2012

 

Share

2 Comments

  • lyda
    5 september 2012 - 13:58 | Permalink

    Ook ik heb Charles en Charlotte gelezen.Mijns inziens wordt een mens gevormd door zowel aanleg als omgeving. Ik ben uit 1958 maar denk net zoals in de voorafgaande recensie dat dit boek niet zozeer gaat over een gender-indentiteit. Corsari`s personages in haar romans worden weliswaar altijd gedreven door wat ze in aanleg hebben maar ook wel degelijk gevormd door omstandigheden. De hoofdpersoon in dit boek gaat zich aanvankelijk jongensachtig gedragen niet omdat ze zich daadwerkelijk zo voelt. Niet dat een gender-indenditeit toen niet bestond, zal best maar zoveel als nu en zeker niet toen het boek uitkwam was daarover helemaal niet bekend. Zoals zij in haar boeken homofilie beschrijft is wel echt uit haar tijd. Zo werd er toen veelal tegen aangekeken.Alle Corsari ingredienten zijn wel aanwezig; de tragiek, bepaalde impulsen die mensen drijven, de aspecten van het artiesten,/kunstenaarsleven, (soms drank, ether en cocaine als uitweg) de oorlog ( ze heeft er 2 meegemaakt) en uiteraard de liefde. Niettemin zijn de in haar romans aan de orde gestelde thema`s ook nog in deze tijd orgineel.

    Veel mensen vinden haar nu uit de tijd, langdradig en traag. In de tijd waarin we nu leven moet ook alles snel gaan.( Maar ook Couperus of Somerset Maughaum gingen niet in een razend tempo aan alles voorbij).
    Heb de meeste van haar romans met genoegen gelezen. Isabelle ook van haar, heeft ook geen alledaags thema. Deze ene voorstelling en Nummers van haar vond ik ook de moeite waard.Kinderen en minnaars onnoemelijk triest. Styllistisch beschouwd misschien geen parels. Haar schrijftrant was ook niet vernieuwend. Uit de tijd zou moeten zijn hoe er in haar boeken ook door de hoofdpersonages tegen homofilie werd aangekeken, als iets tegennatuurlijks.

    In haar lange leven heeft zij wel het artiesten leven van begin vorige eeuw meegemaakt. Niet bepaald alledaags maar dat was dat leven ook niet.
    Het soort van artiestenbestaan van toen bestaat ook nauwelijks nog
    Misschien ook daarom wel dat Corsari, die misschien aanvankelijk zelf ook wel het artiestenleven een beetje opgedrongen heeft gekregen door het milieu waaruit ze kwam, eigenlijk nooit echt heel erg alledaags was en is geworden.( Van haar detectives hou ik wat minder al waren die voor die tijd niet slecht).

  • Geef een reactie

    Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd.

    Powered by: Wordpress